ΓΙΟΡΤΑΣΤΗΚΕ ΜΕ ΕΥΛΑΒΕΙΑ Η ΥΨΩΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΒΑΛΑ

   Η Εκκλησία μας για ακόμη μια χρονιά γιόρτασε με ευλάβεια την παγκόσμια ύψωση του τιμίου και ζωοποιού Σταυρού. Η γιορτή είναι αρχαιότατη και μια από τις Δεσποτικές γιορτές, τις γιορτές δηλαδή τις αφιερωμένες στο Δεσπότη Χριστό. Στην Καβάλα πανηγύρισε ο ομώνυμος ιερός ναός αλλά και ολόκληρη η συνοικία του Τιμίου Σταυρού, με πανηγυρική θεία λειτουργία και δοξολογία στην οποία χοροστάτησε ο σεβασμιότατος μητροπολίτης ΦΝΘ κκ Προκόπιος.

    Η γιορτή της ύψωσης του Τιμίου Σταυρού συνδέεται με μεγάλα ιστορικά γεγονότα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, γι’ αυτό έχει πανηγυρικό χαρακτήρα. Συγχρόνως, όμως, αναφέρεται στη σταύρωση και το θάνατο του Κυρίου, γι’ αυτό και τιμάται με αυστηρή νηστεία, όπως η Μεγάλη Παρασκευή. Το Ευαγγέλιο, που διαβάζεται στη θεία Λειτουργία, είναι το ίδιο που διαβάζεται και την Μεγάλη Παρασκευή. Μέχρι πριν λίγα χρόνια, η εορτή της Υψώσεως του τιμίου Σταυρού ήταν ημέρα γενικής αργίας.

Το 326, ένα χρόνο μετά την πρώτη οικουμενική Σύνοδο, η αγία Ελένη πήγε στα Ιεροσόλυμα, να προσκυνήσει τους αγίους τόπους και να ευχαριστήσει το Θεό, για τις νίκες και τις θριαμβευτικές επιτυχίες του παιδιού της και πρώτου χριστιανού αυτοκράτορα Κωνσταντίνου. Τότε, έκτισε διάφορους ναούς στο όρος των Ελαιών και στο σπήλαιο της Βηθλεέμ. Με διαταγή του Κωνσταντίνου ανέλαβε να κτίσει μεγάλο ναό στο λόφο του Γολγοθά, εκεί που σταυρώθηκε ο Ιησούς Χριστός. Εκεί, πριν από διακόσια χρόνια, ο αυτοκράτορας Αδριανός, για να εμποδίσει τους χριστιανούς να προσκυνούν τον άγιο τόπο, είχε αναγείρει ναό αφιερωμένο στην Αφροδίτη. Η αγία Ελένη κατεδάφισε τον ειδωλολατρικό ναό, ξεκαθάρισε τον τόπο, εξακρίβωσε τη θέση που σταυρώθηκε ο Κύριος και βρήκε τον τίμιο Σταυρό. 

   Η είδηση ότι βρέθηκε ο τίμιος Σταυρός διαδόθηκε σε όλο τον τότε χριστιανικό κόσμο. Έτρεξαν, λοιπόν, όλοι και μάλιστα οι πιστοί της Παλαιστίνης, για να προσκυνήσουν το τίμιο ξύλο. Όταν τελείωσε ο ναός της Αναστάσεως, που έκτισε η αγία Ελένη πάνω στο λόφο του Γολγοθά, στις 14 Σεπτεμβρίου του 336 έγιναν επίσημα και με κάθε λαμπρότητα τα εγκαίνια. Τότε, ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων, Μακάριος, επειδή το πλήθος του λαού ήταν πολύ, για να δουν όλοι και να προσκυνήσουν, ανέβηκε στον άμβωνα, που ήταν στη μέση του ναού και ύψωσε τον τίμιο Σταυρό. Οι πιστοί προσκυνούσαν, κάνοντας το σταυρό τους κι έλεγαν «Κύριε, ελέησον». Αυτή, λοιπόν, την ύψωση του τιμίου Σταυρού γιορτάζει σήμερα η Εκκλησία και υψώνει τον τίμιο Σταυρό στη μέση του ναού. 

   Ύστερα από 280 περίπου χρόνια, το 614, οι Πέρσες κυρίευσαν τα Ιεροσόλυμα, έκαναν μεγάλες καταστροφές, πήραν αιχμάλωτο τον Πατριάρχη Ζαχαρία και μαζί την μεγάλη ασημένια λειψανοθήκη, στην οποία η αγία Ελένη είχε φυλάξει τον τίμιο Σταυρό. Ο αυτοκράτορας Ηράκλειος, ύστερα από 14 χρόνια, έκανε εκστρατεία, έφτασε νικητής ως την πρωτεύουσα της Περσίας, ελευθέρωσε τους αιχμαλώτους χριστιανούς, πήρε τον τίμιο Σταυρό και τον Πατριάρχη Ζαχαρία και γύρισε στην Κωνσταντινούπολη. Από εκεί κατέβηκε στα Ιεροσόλυμα, έβγαλε το βασιλικό στέμμα και ανυπόδητος, σηκώνοντας το κιβώτιο με το τίμιο ξύλο, το έφερε στον Γολγοθά. Εκεί, πάλι στις 14 Σεπτεμβρίου και στο ναό της Αναστάσεως, ο Πατριάρχης Ζαχαρίας ύψωσε στον άμβωνα τον Σταυρό κι ο λαός έψαλλε «Σώσον, Κύριε, τον λαόν σου…».

   Η ύψωση του τιμίου Σταύρου συνοδεύεται με δύο θαύματα. Το πρώτο θαύμα είναι η θεραπεία μιας ετοιμοθάνατης γυναίκας. Η αγία Ελένη βρήκε τρεις σταυρούς· οι άλλοι δύο ήσαν των δύο ληστών. Γεννήθηκε, λοιπόν, απορία ποιός ήταν ο Σταυρός του Κυρίου. Εκεί κοντά, βέβαια, βρέθηκε η επιγραφή του Πιλάτου «Ιησούς ο Ναζωραίος, ο Βασιλεύς των Ιουδαίων», αλλά ο Πατριάρχης Μακάριος άγγιξε την ετοιμοθάνατη γυναίκα με το τίμιο Ξύλο κι η άρρωστη αμέσως έγινε καλά. Το δεύτερο θαύμα είναι ότι, ανεβαίνοντας με το τίμιο Ξύλο προς τον Γολγοθά, ο αυτοκράτορας Ηράκλειος σταμάτησε και δεν μπορούσε να προχωρήσει. Τότε, ο Πατριάρχης Ζαχαρίας του είπε κι έβγαλε το βασιλικό στέμμα και τα υποδήματά του. Κι αμέσως ξεκίνησε. 

   Η Εκκλησία τιμά και προσκυνά τιμητικά τον τίμιο Σταυρό του Κυρίου, που είναι «ο φύλαξ πάσης της οικουμένης, η ωραιότης της Εκκλησίας και πιστών το στήριγμα». Από τότε που η αγία Ελένη βρήκε τον τίμιο Σταυρό στα Ιεροσόλυμα, είναι μεγάλο απόκτημα και θησαυρός για κάθε πόλη και μοναστήρι, που μπορεί να έχει ένα ελάχιστο κομμάτι από το τίμιο Ξύλο. 

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ - ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

Πάρτε στα χέρια σας το τιμόνι της ζωής σας. Κανείς δεν πρόκειται να σας χαριστεί για τίποτα. Μόνο θα ζητούν συνεχώς γεμίζοντάς σας ενοχές για να σας έχουν του χεριού τους. 

ΜΗ ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΕΤΕ!!!  

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

Ω, ΓΛΥΚΥ ΜΟΥ ΕΑΡ... Ο ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΘΡΗΝΟΣ.

   Μεγάλη Παρασκευή, μέρα του Επιτάφιου Θρήνου. Η πιο ιερή μέρα της Μεγάλης Εβδομάδας,, μέρα κορύφωσης του θείου δράματος με την Αποκαθήλωση από το σταυρό και την Ταφή του Χριστού. Λόγω του πένθους της ημέρας οι νοικοκυρές δεν ασχολούνται με τις δουλειές του σπιτιού, αποφεύγοντας ακόμη και το μαγείρεμα. Με λουλούδια που μαζεύουν ή αγοράζουν, οι γυναίκες πηγαίνουν στις εκκλησίες και στολίζουν τον Επιτάφιο. Το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής γίνεται στις εκκλησίες αναπαράσταση της ταφής του Χριστού, ενώ εντός της ημέρας οι πιστοί προσκυνάνε τον Επιτάφιο και τα παιδιά περνάνε από κάτω "για να τους πιάσει η χάρη".

   Από τα μεσάνυχτα της Μεγάλης Πέμπτης αμέσως μετά την ανάγνωση των 12 Ευαγγελίων με την περιγραφή των μαρτυρίων του Χριστού από τους Αποστόλους και την αναπαράσταση του θανάτου Του στον Σταυρό, ξεκινά η προετοιμασία και ο στολισμός με λουλούδια των επιτάφιων των εκκλησιών. Ο στολισμός του Επιταφίου και η κατανυκτική μυσταγωγία της περιφοράς του, έχει ιδιαίτερο εθιμοτυπικό χαρακτήρα στην Ελλάδα και δημιουργεί  πάντα μια ευγενή άμιλλα μεταξύ των ενοριών, για ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα. Ακόμη και η κατασκευή του Επιταφίου δεν είναι τυχαία. Όπως πιστεύεται, το επάνω μέρος του συμβολίζει τον ουρανό και το επίπεδο που υπάρχει στη μέση συμβολίζει τη Γη.

   Η ελληνική παράδοση ήθελε τις γυναίκες να ξενυχτούν στολίζοντας την ξυλόγλυπτη κατασκευή με λουλούδια όλων των χρωμάτων και των αρωμάτων που λόγω της άνοιξης βρίσκονται εν αφθονία. Σήμερα ιδιαίτερα στις πόλεις, τη θέση των γυναικών παίρνουν συνήθως επαγγελματίες ανθοδέτες, επιστρατεύοντας πλήθος από εξωτικά λουλούδια και πρασινάδες. Βέβαια υπάρχουν και ενορίες που κρατούν ακόμη. Σε πολλά μέρη  οι μοδίστρες έραβαν και τεχνητά χρυσά λουλούδια, τις λεγόμενες τρέδες. Τα λουλούδια πλέκονταν σε στεφάνια και γιρλάντες και όλος ο Επιτάφιος γινόταν μια κορόνα από άνθη που μοσχοβολούσαν. 

Τα λουλούδια που έπαιρναν οι πιστοί από τον Επιτάφιο θεωρούνταν ευλογημένα και τα τοποθετούσαν στο εικονοστάσι του σπιτιού. Μάλιστα αν τα «έκλεβαν» έλεγαν πως είχαν περισσότερη δύναμη. Οι γυναίκες έφτιαχναν με αυτά φυλαχτά για τους ναυτικούς, ενώ άλλοι τα χρησιμοποιούσαν σαν γιατρικό για τον πονοκέφαλο. Αν οι ανάγκες ήταν διαφορετικές, είχαν και άλλη χρήση. Τα κορίτσια τα έβαζαν κάτω από το μαξιλάρι τους για να δουν ποιον θα παντρευτούν, ενώ στην Κρήτη τα χρησιμοποιούσαν για το έθιμο της ανανέωσης της ζύμης του ψωμιού.

   Και στην Καβάλα από νωρίς την Μεγάλη Παρασκευή το πρωί, οι πιστοί προσκυνούσαν τον Εσταυρωμένο, ενώ ακολούθησε το μυστήριο της Αποκαθήλωσης και η τοποθέτηση του σώματος του Κυρίου στον ανθοστολισμένο Επιτάφιο. Προς τιμή Του, υπηρεσίες και καταστήματα της Καβάλας παρέμειναν κλειστά μέχρι το μεσημέρι, ώστε όλοι να μπορέσουν να Τον προσκυνήσουν. Ο σεβασμιότατος μητροπολίτης Φιλίππων Νεαπόλεως και Θάσου κ.κ. Προκόπιος χοροστάτησε στην Αποκαθήλωση στον ιερό ναό του Τιμίου Σταυρού, το απόγευμα στην περιφορά των Νεκροταφείων και το βράδυ στον ιερό ναό του Αποστόλου Παύλου.

    Νωρίς το απόγευμα στους συνοικιακούς ναούς της Καβάλας ξεκίνησε η περιφορά των Επιταφίων, με αποκορύφωμα την περιφορά του Επιταφίου των Νεκροταφείων. Μια παράδοση λέει ότι, οι νεκροί αυτή την μέρα επισκέπτονται τους τάφους τους και θέλουν να τους βρουν καθαρούς και στολισμένους με λουλούδια. Τέλος στους κεντρικούς ναούς της πόλης, έγινε χθες το βράδυ η περιφορά των Επιταφίων των κεντρικών ενοριών, με σημείο συνάντησης την κεντρική πλατεία, οπού εψάλλει δέηση. Πλήθος πιστών ακολούθησαν τις περιφορές των Επιταφίων, συμμετέχοντας στα πάθη και την Ταφή του Κυρίου και περιμένοντας την αυριανή μεγάλη μέρα της Ανάστασης. 

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ. 

Από την περιφορά του Επιταφίου στη Νυρεμβέργη.

ΣΤΗ ΝΥΡΕΜΒΕΡΓΗ ΑΠΟΣΤΟΛΕΣ ΑΠΟ ΚΑΒΑΛΑ, ΔΡΑΜΑ ΚΑΙ ΠΑΙΟΝΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΑ.

   Ο δήμος Καβάλας αποδεχόμενος πρόσκληση από τον αδελφό δήμο Νυρεμβέργης, συμμετείχε σε ενημερωτική συνάντηση από την Επιχείρηση Διαχείρισης Αποβλήτων (ASN) της πόλης της Νυρεμβέργης που αφορούσε τη διαχείριση των αποβλήτων στην τοπική αυτοδιοίκηση. Η ενημερωτική αυτή συνάντηση πραγματοποιήθηκε καθώς η ευρωπαϊκή οδηγία - πλαίσιο για τ’  απόβλητα υποχρεώνει τους δημόσιους φορείς, που είναι υπεύθυνοι για τη διαχείριση των αποβλήτων, να χαράξουν νέους δρόμους.

   Στη συνάντηση εργασίας συζητήθηκαν θέματα όπως: 1. Ολοκληρωμένα σχέδια διαχείρισης αποβλήτων. 2. Η πρόβλεψη. 3.  Ανακύκλωση. 4. Αξιοποίηση βιογενών αποβλήτων. 5. Ενεργειακή επεξεργασία και αξιοποίηση απορριμμάτων. 6. Διάθεση μη ανακυκλώσιμων απορριμμάτων. 7. Επικοινωνία και δημοσιότητα των σχετικών έργων και δράσεων.

Η ενημέρωση έγινε με βάση συγκεκριμένα παραδείγματα και επισκέψεις στις σχετικές εγκαταστάσεις, όπως:

• Εγκατάσταση καύσης απορριμμάτων της πόλης.

• Ενημέρωση για το έργο της ASN.

• Εφαρμογή της οδηγίας-πλαίσιο για τα απόβλητα και οι προκλήσεις για τη διαχείριση αποβλήτων.

• Σχέδιο διαπαιδαγώγησης παιδιών και νέων σε θέματα διαχείρισης αποβλήτων.

• Σύστημα συλλογής ανακυκλώσιμων υλικών στη Νυρεμβέργη – Χώροι απόθεσης απορριμμάτων.

• Επίσκεψη στο χώρο απόθεσης απορριμμάτων.

• Η αποκομιδή απορριμμάτων στη Νυρεμβέργη – Οργάνωση & διοίκηση αποκομιδής.

• Ανάκτηση βιογενών απορριμμάτων.

• Επίσκεψη στην εγκατάσταση λιπασματοποίησης της Νυρεμβέργης.

• Συλλογή αερίων χώρου ταφής και ανάκτησης αερίων.

• Επίσκεψη στον χώρο απόθεσης απορριμμάτων.

• Επίσκεψη στην εγκατάσταση ταφής απορριμμάτων.

   Τα μέλη της Καβαλιώτικης αποστολής με επικεφαλής την αντιδήμαρχο Ποιότητας Ζωής Κορίνα Χιώτη – Πρασσά και υπηρεσιακούς παράγοντες, ενημερώθηκαν για το πως θα εφαρμοσθεί η αρχή της νέας ιεράρχησης αποβλήτων στη Νυρεμβέργη, καθώς στην Ε.Ε. ως το 2020 θα πρέπει να έχει μειωθεί η άστατη και ανοργάνωτη ταφή απορριμμάτων στους ΧΥΤΑ. Μάλιστα η Γερμανική πλευρά εξέφρασε την επιθυμία της συνεργασίας με το δήμο Καβάλας στο θέμα της διαχείρισης των απορριμμάτων.

   Στη διάρκεια της επίσκεψης στη Νυρεμβέργη η κ. Πρασσά συναντήθηκε με τον τρίτο δήμαρχο της Νυρεμβέργης, ο οποίος τόνισε ότι από μέρους της Γερμανικής αδελφής πόλης υπάρχει η διάθεση για παροχή πληροφοριών, ενημέρωσης και τεχνογνωσίας πάνω στο θέμα της ανακύκλωσης των απορριμμάτων που ξεκινάει ο δήμος Καβάλας. «Επισκέφθηκα τη Γερμανία ως εκπρόσωπος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ενώ ελπίζω σε μια στενή συνεργασία μεταξύ των δήμων μας, καθώς είμαστε αδελφές πόλεις ενώ στόχος του δήμου Καβάλας, είναι να εφαρμόσει το παράδειγμα της Νυρεμβέργης σε ότι αφορά τη διαχείριση των απορριμμάτων. Από την ενημέρωση και παρουσίαση που έγινε, λάβαμε γνώση με ποιο τρόπο θα εφαρμοσθεί η αρχή της νέας ιεράρχησης αποβλήτων στη Νυρεμβέργη, γιατί στην Ε.Ε. ως το 2020, θα πρέπει να έχει μειωθεί η άστατη και ανοργάνωτη ταφή απορριμμάτων στους ΧΥΤΑ, επεσήμανε σε δηλώσεις της η Αντιδήμαρχος, η οποία μετέφερε και τον χαιρετισμό της δημάρχου Καβάλας Δήμητρας Τσανάκα, ενώ προσκάλεσε τους διοργανωτές και στην Καβάλα.

Στη διήμερη επίσκεψη, συμμετείχαν:

•       Δήμος Καβάλας: η Αντιδήμαρχος Ποιότητας Ζωής, συνοδευόμενη από δύο υπηρεσιακούς παράγοντες της Υπηρεσίας Καθαριότητας του Δήμου Καβάλας

•       Δήμος Δράμας: ο Αντιδήμαρχος Ποιότητας Ζωής, συνοδευόμενος από δύο υπηρεσιακούς παράγοντες.  

•       Δήμος Παιονίας (Δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Κιλκίς με έδρα το Πολύκαστρο):  ο Δήμαρχος, συνοδευόμενος από δύο υπηρεσιακούς παράγοντες.  

Ο  Δήμος Νυρεμβέργης, δώρισε στους δήμους Δράμας και Παιονίας δύο απορριμματοφόρα οχήματα και περιμένει σχετική επιστολή-απάντηση και από τον δήμο Καβάλας. Ιδιαίτερα θερμή υποδοχή επιφύλαξαν στην αντιδήμαρχο και τους υπηρεσιακούς παράγοντες τα μέλη του συλλόγου «ΦΙΛΟΣ» για την προώθηση της αδελφοποίησης Καβάλας – Νυρεμβέργης. Ο πρόεδρος του ΦΙΛΟΣ Σωτήρης Ξώγνος μεταξύ των άλλων πρότεινε αδελφοποιήσεις μεταξύ σχολείων των δυο πόλεων, ενώ παρέθεσε και μια εκδήλωση υποδοχής στους επισκέπτες από την Ελλάδα.

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΒΔΟΜΗ ΚΑΒΑΛΑΣ. ΤΙΤΛΟΙ ΤΕΛΟΥΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 35 ΧΡΟΝΙΑ.

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΒΔΟΜΗ

Τριάντα πέντε χρόνια ρεπορτάζ, τριάντα πέντε χρόνια οι δημοσιογράφοι της εφημερίδας «Εβδόμη», πάντοτε ενυπόγραφα και πάντοτε επωνύμως, γίνονταν φορείς της είδησης για την κοινή γνώμη. Γεγονότα, εξελίξεις, επικαιρότητα, ο καθημερινός παλμός του νομού Καβάλας αποτυπωνόταν εμπεριστατωμένα στις σελίδες της με τους αναγνώστες να ανταποκρίνονται επί σειρά ετών σ’ αυτήν τη σχέση, από την πρώτη ημέρα κυκλοφορίας της. Στο διάβα του χρόνου και των κοινωνικοοικονομικών συγκυριών, όπως αυτές έχουν πλέον διαμορφωθεί, το μέσο βρέθηκε και αυτό με τη σειρά του στο στόχαστρο, αποτελώντας σήμερα το ίδιο αντικείμενο είδησης. Το ακριβές περιεχόμενό της έχει πάρει τον δρόμο της δικαιοσύνης, με το ηθικό διακύβευμα να αφορά το σύνολο της τοπικής κοινωνίας, για το οποίο επίσης και οφείλουμε να την ενημερώσουμε. Οι τίτλοι τέλους ενδεχομένως «τυπώνονται» ήδη, την ώρα που κρατάτε στα χέρια σας αυτό το φύλλο. Κατακλείδα πρόταση αποτελεί η εργασιακή πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά χιλιάδες εργαζόμενοι, ο καθένας από τη δική του θέση και το δικό του πόστο, με τα ιδιαίτερα εργασιακά χαρακτηριστικά του. Υπό το πρίσμα αυτής της κατακλείδας και μόνο, οι απαντήσεις αναμένονται από τους αρμόδιους και υπεύθυνους να τις εκφέρουν, σε όποιον χώρο και αν αυτοί δραστηριοποιούνται, είτε είναι αυτός της δικαιοσύνης, είτε είναι αυτός του πολιτικού στίβου, στον οποίο καλούνται να πάρουν θέση υπέρ του κοινού καλού.

Λυδία ΕΛΙΟΓΛΟΥ

 

ΤΙΤΛΟΙ ΤΕΛΟΥΣ;

 Δεκατέσσερα χρόνια πέ­ρασαν από την πρώτη μου επαφή με την εφημερίδα «Η Εβδόμη» της Καβάλας, τέσσερα λιγότερα στο ραδιοφωνικό σταθμό «Στούντιο 7». Καμάρωνα ότι εργά­ζομαι στη μεγαλύτερη και πληρέ­στερη εφημερίδα της Καβάλας και στο ραδιόφωνο με την μεγαλύτερη ακροαματικότητα. Όμως, όπως φά­νηκε, δεν είχε τον μπροστάρη που θα έπρεπε, ίσως από ένα σημείο και μετά, με αποτέλεσμα την ση­μερινή κατάντια, αν και οι… πτωχοί (και του πνεύματος) προσπαθούν να συντηρήσουν τον μεγαλοϊδεατι­σμό τους με έβδομες μέρες και νύ­χτες. Το καλύτερο που θα έπρεπε να κάνουν είναι να βγουν μια βόλτα στο δρόμο και να ρωτήσουν τι λέει ο κόσμος για αυτούς. Ο κόσμος διά­βαζε την εφημερίδα για όλα αυτά που γράφαμε και άκουγε μανιωδώς το ραδιόφωνο με θέματα που εμείς οι ίδιοι αναδεικνύαμε, γυρνώντας όλη μέρα στον δρόμο.

Δεκατέσσερα ολόκληρα χρόνια. Μέσα σ’ αυτά τα χρόνια, γνώρισα πολλούς και με γνώρισαν περισσό­τεροι. Κάποιους ίσως να δυσαρέ­στησα, όλοι όμως αποδέχτηκαν την προσπάθεια ενημέρωσης. Ήταν ένα όμορφο ταξίδι που κανένας από όλους εμάς τους εργαζόμενους δεν περίμενε να τελειώσει τόσο άδοξα. Γράφοντας το σημερινό τελευταίο κείμενο ένας κόμπος ανεβαίνει στον λαιμό. Και πολλά ερωτήματα. Γιατί έτσι; Τι και ποιος έφταιξε; Ποιοι στήριζαν και στηρίζουν (;) το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου; Γιατί να το μάθουμε εμείς οι εργαζόμενοι τελευταίοι από τρί­τους; Γιατί τόση αργοπορία από τις αρχές; Υπάρχει νόμος που να τη­ρείται με ευλάβεια όπως θα έπρε­πε; Γιατί εκεί που μας χρωστάνε, να γυρεύουν να μας πάρουν και το βόδι; Γιατί, γιατί, γιατί...

Σήμερα διαβάζετε το τελευταίο φύλλο της «Ε». Σε άλλο κείμενο μπορείτε να δείτε τους λόγους που έγινε αυτό. Εμείς οι μέχρι σήμερα εργαζόμενοι στην «Ε» δεν έχουμε παρά να ευχαριστήσουμε τον απλό κόσμο που μας παρακολουθούσε και όλους όσους συνεργαστήκαμε μαζί τους και να υποσχεθούμε ότι θα συνεχίσουμε να το κάνουμε, ίσως από άλλο μετερίζι. Και να σας διαβεβαιώσουμε ότι ποτέ δεν παί­ξαμε κανενός το παιχνίδι, μια και όλα μας τα κείμενα είχαν πάντα τις υπογραφές μας.

Μάκης ΛΙΟΛΙΟΣ

Υ.Γ. Κι επειδή κάποιοι μας είπαν αχάριστους, τους χαρίζουμε το όμορφο τραγούδι του Κώστα Χατζή για να ‘χουν να πορεύονται!

«Κλαίει ο γερο-γαϊδαράκος με παράπονο πολύ, γιατί άνθρωπο τον είπαν κι είν’ μεγάλη προσβολή. Στα βαθιά τα γηρατειά του, άνθρω­πο να τον επούνε; Πώς τη λεν’ τέτοια κουβέντα, δίχως να τον λυπηθούνε; Κλαίει ο γερο-γαϊδαράκος, με παράπονο πολύ, λέει μεσ’ τ’ αναφιλητά του, με σπαρακτική φωνή.

«Άνθρωπος εγώ δεν είμαι και μπορώ να τ’ αποδείξω. Αντικλείδια εγώ δε φτιάχνω, δε μπορώ να διαρρήξω, τα παιδιά μου δεν τα δέρνω, δε μισώ, δεν κοροϊδεύω, δε μετέχω σε απάτες, δε σκοτώνω, δε ληστεύω. Εγώ δεν κάνω ατιμίες, ούτε σα­μποτάζ και φόνους, στυγερές δολοφονίες, δεν προδί­δω εγώ τους νόμους. Όλ’ αυτά να τα σκεφτείτε, γιατί λάθος έχει γίνει, είμαι γνήσιο γαϊδούρι, άνθρωπος δεν έχω γίνει».

 

 

 

                                                   Ο ΕΒΔΟΜΟΣ (Χάρης Ιορδανίδης)

 

 Κάπου εδώ πρέπει να αποχαιρετιστούμε, δεν θα πούμε αντίο, θα πούμε εις το επανιδείν... κάπου θα συναντηθούμε ξανά

Μετά από 35 χρόνια αδιάλειπτης κυκλοφορίας «Η Έβδομη» θα σταματήσει από σήμερα να κυκλοφο­ρεί, οριστικά όπως δείχνουν όλες οι ενδείξεις... το πρωί θα γίνει η εκδίκαση της ανακοπής που είχε δοθεί μέχρι τις 18 Μαρτίου ενώ κανείς δεν δείχνει να θέλει να κυκλοφορήσει η εφημερίδα

Η πτώχευση της εταιρίας που εξέδιδε την εφημε­ρίδα ήταν ένα χτύπημα που μπορούσε να αντιμε­τωπιστεί, ειδικά με τον τρόπο που εξελίχθηκε

Περάσαμε πολλά μαζί, σας ενημερώναμε, κά­ποιες φορές ίσως να στεναχωρούσαμε κάποιους, κάποιες άλλες να σας φτιάχναμε την μέρα με τα δηκτικά σχόλια της στήλης, όμως κατά γενική ομολογία η «Ε» πρόσθεσε κάτι διαφορετικό στον τοπικό τύπο

Άνοιξε τον δρόμο στις πολιτιστικές και καλλιτε­χνικές εκδηλώσεις ώστε να βρούνε την θέση τους στην τοπική επικαιρότητα, έφερε το πρωτογενές ρεπορτάζ τυπωμένο στο χαρτί των σελίδων της και καθιέρωσε το φωτορεπορτάζ στον τοπικό τύπο, χρησιμοποιώντας την εικόνα ως αδιάψευστο μάρ­τυρα όσων συνέβαιναν

Ο κύκλος αυτός φαίνεται να κλείνει, θα μείνει κενό; Μάλλον όχι, υπάρχουν στην Καβάλα αρκε­τές εφημερίδες και ηλεκτρονικά μέσα ενημέ­ρωσης για να το καλύψουν... όμως η ισχύς σε ένα έντυπο είναι οι υπογραφές του

Στην «Ε» είχαμε την ατυχία να χάσουμε μεγάλο μέρος των υπογραφών της με την απόλυση με­γάλου μέρους του δημοσιογραφικού δυναμικού της, οι εναπομείναντες προσπαθήσαμε να καλύ­ψουμε το κενό, προς όφελος των αναγνωστών μας, όσο δύσκολο κι αν ήταν αυτό

Όμως η εφημερίδα στην οποία ζήσαμε πολλά χρόνια δεν ευτύχησε να συνεχίσει την κυκλοφο­ρία της, δεν αντιμετώπισε ένα ναυτικό ατύχημα αλλά ένα ναυάγιο... έτσι βρισκόμαστε σήμερα να γράφουμε τις τελευταίες γραμμές σε ένα τεύ­χος που αξίζει να μείνει στην ιστορία μαζί με το πρώτο εβδομαδιαίο και το πρώτο ημερήσιο φύλ­λο

Φυσικά δεύτερη «Ε» δεν μπορεί να υπάρξει χω­ρίς τους ανθρώπους που την υπηρέτησαν, αυτό ας το προσέξουν οι συνδρομητές και οι πελάτες της εφημερίδας, «Η Έβδομη» σταματά την έκδο­σή της... συνέχεια δεν υπάρχει όσο κι αν κάποιοι θέλουν να παρουσιάσουν το αντίθετο

Ο καθένας μπορεί να βγάλει μια εφημερίδα και να την ονομάσει όπως θέλει, εσείς όλοι όμως θα ξέρετε την διαφορά... του πλυμένου από το πραγματικά καθαρό... το συνιστούν άλλωστε 29 κατασκευαστές πλυντηρίων...

 

 

                                                       Η «Έβδομη» ήταν σφραγίδα

Ανάμεσα στα καπνομάγαζα γεννήθηκε κι ανάμεσά τους τυπώνει την τελευταία της πνοή. Σε μιαν εποχή που ανέτειλε πολύχρωμη μια δεύτερη μεταπολίτευ­ση, έδωσε νέο παλμό κι έφερε τους αναγνώστες πιο κοντά σε μιαν άλλη διάσταση της καθημερινό­τητας, αποτυπώνοντας ανθρώπων έργα θαυμαστών και ταπεινών συναισθημάτων, παράγοντας πολιτικό πολιτισμό, όπως το αποκάλεσαν αργότερα. Τη ταξί­δι του τελευταίου καπετάνιου, το έριξε στα βράχια και γυρισμό δεν έχει. Τη νανούρισα στα μικράτα της, τώρα πώς να αντέξεις το δεύτε τελευταίον ασπασμόν;

Δεκάδες βάλαμε τη σφραγίδα μας στην όψη και την κόψη της «Εβδόμης», μόνο που οι σταυροφορί­ες τέλειωσαν κι ο ιππότης Αντώνιο Μπλοκ δεν κα­τάφερε να κερδίσει στο σκάκι τον Θάνατο. Κι έγινε μια «Έβδομη Σφραγίδα» στο βιογραφικό της πόλης και του είναι μας. Γι’ αυτήν, μετά θάνατον ζωή δεν υπάρχει…

Κώστας Φιλίδης

                                                                          ΑΥΛΑΙΑ

 Δεκαπέντε χρόνια πριν πέρασα το κατώφλι της πρώτης (απ’ αυτά που άκουγα τότε) σε κυκλοφορία εφημερίδας στην πόλη μου. Γνώρισα ανθρώπους ενδιαφέροντες, έκανα φίλους, πέρα­σα πολλές ωραίες στιγμές μαζί τους. Δεθήκαμε, γελάσαμε, τσακωθήκαμε, μοιραστήκαμε, ζήσαμε πολλά. Δεκαπέντε χρόνια γεμάτα ζωή, γεμάτα στιγμές που θα θυμάμαι για πά­ντα. Το θλιβερό είναι πως η αυλαία πέφτει και πίσω από τις κουρ­τίνες της κρύβεται μια ολόκληρη ζωή 35 χρόνων μιας ιστορι­κής εφημερίδας... της Εβδόμης.

Ευχαριστώ για αυτήν την εμπειρία ζωής όλους όσους πρω­ταγωνίστησαν, συμμετείχαν, έπαιξαν ή αποχώρησαν κατά κάποιο τρόπο. Ευχαριστώ όλους όσους κράτησαν την Εβδόμη στα χέρια τους, την διάβασαν και στήριξαν την εφημερίδα και τους ερ­γαζόμενους της.

Το παρελθόν είναι φάρος, όχι λιμάνι!!!

Ελπίδα Τεκίδου

 

 Δεκατρία χρόνια πίσω…

Πάμε 13 περίπου χρόνια πίσω... Ήταν τέλη Αυγούστου του 2002 όταν πήρα μετεγγραφή από το «Χρονόμε­τρο» για την εφημερίδα «ΕΒΔΟΜΗ» και ένα χρόνο μετά ξεκίνησε παράλληλα και η προσπάθεια στην εβδομαδιαία αθλητική εφημερίδα «Sevensport». Για λόγους που δεν είναι του παρόντος απολύθηκα-χωρίς αποζημίωση και με εις βάρος μου μήνυση- στις 7/6/2013. Όπως είχα πει τότε «η ζωή συνεχίζε­ται» και ήδη συνεχίζω την πορεία μου στην αθλητική δημοσιογραφία. Ομολογουμένως όμως η «ΕΒΔΟΜΗ» και η «Sevensport» ήταν ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής μου και προτιμώ να κρατήσω μόνο τις όμορφες στιγμές, που δεν ήταν λίγες στα 11 χρόνια εργασίας μου σ’ αυτήν. Η πτώχευση της εταιρείας, στις 12/2/2015, ήταν το πιο δυσάρεστο σενάριο που θα μπορούσε να γρα­φτεί γι’ αυτήν, μετά από πολλά πολλά χρόνια πα­ρουσίας της στο δημοσιογραφικό στερέωμα. Ήταν, όμως, μάλλον αναπόφευκτη εξέλιξη…

Ντίνα Τσολακίδου

 

                                                    ΕΙΠΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΗ

 Ιδρυτικά της μέλη, πρόσωπα της πολιτικής σκηνής και εκπρόσωποι συλλογικών φορέων σχολιάζουν μία ιστορική πορεία στην τοπική ενημέρωση

Κωστής Σιμιτσής, πρώ­ην δήμαρχος Καβάλας: Ήμουν ένας από τους δημιουρ­γούς της εφημερίδας «Η Εβδόμη» το μακρινό 1980. Και σαν όλους τους γονείς παρακολουθούσα με ενδιαφέρον και αγωνία τις προ­σπάθειές της. Τα πρώτα βήμα­τα, τη δύσκολη ενηλικίωση, την αβέβαιη πορεία στον δύσκολο και απαιτητικό τομέα της ενημέ­ρωσης. Όταν ξεστράτισε δεν την αποκήρυξα. Όσο κι αν άλλαξε, όσο κι αν μεταλλάχθηκε εξαιτί­ας της επιχειρηματικής ασωτίας και του χυδαίου κιτρινισμού των τελευταίων ετών, ένα κομμάτι της ψυχής μου την περιείχε. Εκεί μέσα φύλαγα το πάθος για πολύπλευρη ενημέρωση μέσα σε μια ανοιχτή και προοδευτική κοι­νωνία, που με ένωσε τότε με τον Αντώνη Κούφαλη και τον Σωτή­ρη Τσαλκιτζόγλου και όσους μας ακολούθησαν ως συμπαραστάτες και συνεργοί. Θα μνημονεύσω μόνο τους δυο πολύ παλιούς, τον Αριστείδη Δημητριάδη και τον Παναγιώτη Αναστασιάδη, χωρίς τους οποίους τίποτε δεν θα είχε γίνει.
Εύχομαι να επικρατήσει το δημο­σιογραφικό δόγμα της πρώιμης «Εβδόμης»: αταλάντευτη πίστη στη δημοκρατία και στο δικαίω­μα της ελεύθερης έκφρασης, δημοσιογραφία της έρευνας και του βιώματος, στήριξη των τοπι­κών δυνάμεων, συνεχής πάλη για τα καλώς νοούμενα τοπικά συμφέροντα, σεβασμός στους αναγνώστες αλλά και στους εκά­στοτε «άλλους». Κι ας περνάμε δύσκολους καιρούς. Αυτά είναι τα εργαλεία μας για να τους ξε­περάσουμε.

Δήμητρα Τσανάκα, δήμαρχος Καβάλας:

Σήμερα, που ολοκληρώνεται ένας κύκλος ζωής μιας εφημε­ρίδας που σημάδεψε με τον πα­ρεμβατικό της ρόλο όλους τους τομείς της τοπικής μας κοινωνί­ας, νιώθω την ανάγκη να μιλήσω από καρδιάς και να εκφράσω όχι τη λύπη μου για την αναστολή της λειτουργίας της, αλλά την ευγνω­μοσύνη μου προς όλους εκείνους τους δεκάδες δημοσιογράφους που εργάστηκαν και κοπίασαν όλα αυτά τα χρόνια προς όφελος της ενημέρωσης της κοινής γνώ­μης. Η «Ε» όλα αυτά τα χρόνια της έκ­δοσής της έδωσε εξετάσεις και τις πέρασε. Απέδειξε με τη μα­χητικότητα των δημοσιογράφων της ότι η αναζήτηση της αλήθειας είναι μια σκληρή δουλειά. Στάθη­κε στο πλευρό της τοπικής κοινω­νίας και των αγώνων που έδωσε, στάθηκε στο πλευρό όλων των πολιτών και προσέφερε σημαντι­κό έργο. Πρωτοστάτησε σε πάρα πολλές εκστρατείες ενημέρωσης και συ­γκέντρωσης βοήθειας σε όσους είχαν ανάγκη. Και σήμερα, που ολοκληρώνει τον εκδοτικό της κύκλο, όσοι πέρασαν από τους χώρους εργασίας της πρέπει να νιώθουν περήφανοι. Εύχομαι το καλύτερο σε όλους.

Νίκος Παναγιωτόπουλος, βουλευτής ΝΔ:

Εύχομαι «Η Εβδόμη» να ξαναβρεί σύντομα τη φωνή της, γιατί όσο καυστική και να ήταν κατά και­ρούς, ήταν μια φωνή δυνατή και απαραίτητη για όλα τα θέματα της τοπικής ενημέρωσης.

Κώστας Χατζηεμμανου­ήλ, δήμαρχος Θάσου: Η διαφορά της δημοκρατίας από τα καθεστώτα είναι η ελευθερία του Τύπου και φυσικά, η έκφρα­ση θέσεων, απόψεων και ιδεών μέσω αυτού. Ως δήμαρχος και ως πολίτης, λυπάμαι που μια ιστορική εφημερίδα της πόλης της Καβά­λας και του νομού, η «Εβδόμη», κλείνει. Κι αυτό σίγουρα στερεί από όλους μας ένα βήμα έκφρα­σης και ενημέρωσης.

Θέμης Καλπακίδης, πρό­εδρος Αγροτικού Συλλό­γου Καβάλας: Τα γεγονότα των τελευταίων ετών που αντιμε­τωπίσαμε μαζί με τον τοπικό Τύπο είναι μια ένδειξη για τη δύναμη και την αξία της ουσιαστικής και αντικειμενικής ενημέρωσης της τοπικής κοινωνίας. Οι εργαζό­μενοι της «Ε» αντιμετώπισαν και μετέφεραν τα γεγονότα ως είχαν, συνεισφέροντας στην ουσιαστι­κή και πραγματική ανάδειξη των προβλημάτων. Με το κλείσιμο της «Ε» είναι λυπηρό το ότι φωνές αν­θρώπων που προσπαθούσαν για την αντικειμενική ενημέρωση θα σιγήσουν. Ελπίζουμε όχι για πολύ.

Γιάννης Πασχαλίδης, πρώην βουλευτής ΝΔ: Η «Ε» ήταν για τον τοπικό Τύπο της Καβάλας μια ανεξάντλητη πηγή ενημέρωσης. Οι εργαζόμενοι σ’ αυτήν έδιναν τον καλύτερο εαυ­τό τους καθημερινά. Βρίσκονταν πάντα στην επικαιρότητα, κα­λύπτοντας όλες τις ειδήσεις και προστατεύοντας την Καβάλα. Δυ­στυχώς, είναι μεγάλο το πλήγμα η οριστική αναστολή της λειτουρ­γίας της. Εύχομαι στους εργαζό­μενους να βρουν τον δρόμο τους με υγεία σ’ αυτούς και τις οικογέ­νειές τους.

Θεόδωρος Μαρκόπουλος, αντιπεριφερειάρχης Κα­βάλας: Η αναστολή λειτουργί­ας της «Ε» αποτελεί απώλεια στο δημοσιογραφική, ειδησεογραφι­κό και ενημερωτικό γίγνεσθαι της όλης. Η «Ε» διέγραψε μια ση­μαντική πορεία και υπηρετήθηκε από ανθρώπους σημαντικούς, οι οποίοι πρόσφεραν και συνέ­βαλαν στην έγκυρη και έγκαιρη ενημέρωση. Όλοι μας συμφω­νήσαμε και διαφωνήσαμε με τα γραφόμενά της, αλλά η παρουσία της ήταν ένα σημαντικό στοιχείο στην ενημέρωση όλων μας. Σ’ αυ­τήν την δυσάρεστη στιγμή, θέλω να εκφράσω την εκτίμησή μου σε όλο το ανθρώπινο δυναμικό που την στελέχωσε, ευχόμενος σε όλους καλή συνέχεια.

Χρήστος Μποσμπότης, δημοτικός σύμβουλος και πρόεδρος παιδικών σταθμών δήμου Παγγαί­ου: Ένα παράθυρο στον κόσμο κλείνει με το κλείσιμο της ιστο­ρικής «Ε», μετά από 35 χρόνια. Μία εφημερίδα η οποία μαζί με το «Στούντιο 7» αποτελούσαν για εμάς, τους αυτοδιοικητικούς παράγοντες του νομού μας, ένα ελεύθερο βήμα για τον συμπο­λιτευόμενο ή αντιπολιτευόμενό λόγο μας. Το κλείσιμο της «Ε» αποτελεί μεγάλη απώλεια αφε­νός για τους εργαζόμενους και αφετέρου, για τον πολιτικό κόσμο της Καβάλας και κατ’ επέκταση για όλη την τοπική κοινωνία.

Αθανάσιος Αθανασίου, πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Καβάλας: Ο πλουραλισμός στην ενημέρωση, ακόμη και η ανατρεπτική μερι­κές φορές προσέγγιση της πλη­ροφόρησης, είτε συμφωνείς είτε διαφωνείς, θα είναι πάντα χρή­σιμα εργαλεία στον δημόσιο βίο. Με την διακοπή λειτουργίας της «Ε» το πεδίο πληροφόρησης στην Καβάλα θα εμφανίζει πλέον ένα μεγάλο κενό. Λυπάμαι ιδιαίτερα για αυτήν την εξέλιξη.

Στάθης Εριφυλλίδης, πρώην δήμαρχος Καβά­λας: Είναι λυπηρό να κλείνει μια εφημερίδα που από το ξεκίνημά της ήμουν συνδρομητής της και κάλυψε όλη μου την πολιτική στα­διοδρομία. Εύχομαι να βρεθεί κά­ποιος τρόπος να καλυφθεί αυτό το κενό ενημέρωσης.

Νίκος Δημόπουλος, πρό­εδρος Κτηνοτροφικού Συλλόγου Καβάλας: Η «Ε» ήταν η πρώτη εφημερίδα που φι­λοξένησε πριν 5 χρόνια τον νεο­σύστατο τότε Κτηνοτροφικό Σύλ­λογο Καβάλας με συνεχή στήριξη και ανάδειξη των προβλημάτων του. Όλα όσα αντιμετώπιζαν οι κτηνοτρόφοι του νομού αλλά και τις διεκδικήσεις που είχαμε, τα έκανε γνωστά στο ευρύ κοινό, μαζί με το «Στούντιο 7». Είναι κρί­μα, γιατί όταν κλείνει μια εφημε­ρίδα του εύρους της «Ε», σίγουρα αφήνει μεγάλο συχνά δυσανα­πλήρωτο κενό.

Σωτήρης Ξώγνος, πρόε­δρος Συλλόγου «ΦΙΛΟΣ» για την Αδελφοποίηση Καβάλας Νυρεμβέργης: Ήμουν από τους πρώτους συν­δρομητές το 1980 της εφημερί­δας «Ε». Πάντα χαιρόμουν που ήταν μια ζωντανή επαρχιακή εφημερίδα με ποικίλη ύλη και ενδιαφέροντα θέματα. Όταν έφυ­γα στη Γερμανία και από το 2002 και μετά, την παρακολουθούσα μέσω του διαδικτύου στενότερα. Ήταν η φωνή του «ΦΙΛΟΣ» και της αδελφοποίησης με τη Νυρεμ­βέργη στην Καβάλα. Όπως είπε και ο φιλόσοφος Σωκράτης, ήταν μια αλογόμυγα που τσιμπώντας ξυπνούσε όσους κοιμούνται. Το κλείσιμο μιας εφημερίδας σημαί­νει και τη σίγηση μιας ελεύθερης φωνής στη Δημοκρατία. Η σκέψη και η συμπαράστασή μας είναι προς τους εργαζόμενους που πάλεψαν μέχρι τελευταία, χωρίς να μπορέσουν να αποφύγουν το μοιραίο.

 

 

 

 

 

 

 

 

10 ΧΡΟΝΙΑ ΝΑΥΤΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΑΒΑΛΑΣ

              10 ΧΡΟΝΙΑ ΝΑΥΤΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΑΒΑΛΑΣ

   Στον 10^ο χρόνο παρουσίας του στα πολιτιστικά πράγματα της Καβάλας, βρίσκεται το Ναυτικό Μουσείο Καβάλας (ΝΜΚ) το οποίο με την ευκαιρία της ολοκλήρωσης του φετινού φωτογραφικού διαγωνισμού που ετοίμασε, θα προσπαθήσουμε να γνωρίσουμε καλύτερα.

 

 

Βασιζόμενοι στην τεράστια αυτή ναυτική ιστορία και παράδοση των 40 αιώνων της ύπαρξης της Καβάλας δίπλα στην θάλασσα, μια παρέα φίλων Καβαλιωτών ξεκίνησαν το 2004 μια προσπάθεια πραγματοποίησης ενός ονείρου, την ίδρυση ενός ναυτικού μουσείου. Οι ιδρυτές του ΝΜΚ με την ενέργεια αυτή ήθελαν να καλύψουν ένα σημαντικό πολιτιστικό κενό μάλλον ξεχασμένο, άγνωστο για ποιο λόγο από τους Καβαλιώτες. Η επιθυμία που τους διακατείχε ήταν το όραμα ενός θεσμού ικανού να συγκεντρώσει και να διαφυλάξει κειμήλια και ενθυμήματα από την ναυτική ιστορία την παράδοση και την ναυτοσύνη τη ς πόλης και κατ’ επέκταση στοιχεία που προσδιόρισαν την πορεία της εμπορικής ναυτιλίας πρώτη παγκοσμίως στις ημέρες μας. Ζήτησαν λοιπόν από τους Καβαλιώτες να τους παραχωρήσουν κάθε τι παλιό που είχε σχέση με την θάλασσα και το υγρό στοιχείο. Η ανταπόκριση του κόσμου ήταν άμεση και συγκινητική καθώς στο βιβλίο απογραφής έχουν συλλεχτεί πάνω από 800 αντικείμενα, χώρια οι δωρεές δυο παραδοσιακών σκαριών.

Φυσικά για την διαφύλαξη όλων αυτών των δωρεών αναγκάστηκαν και ζήτησαν από τον Ο.Λ.Κ. παραχώρηση ενός χώρου για την συλλογή, συντήρηση και διαφύλαξη όλων των αντικειμένων έδωσαν οι Καβαλιώτες. Πράγματι τους δόθηκε μια παλιά αποθήκη της Καβάλα OIL για προσωρινή φύλαξη, με προβλήματα όμως σε κάθε βροχή. Στις 22 Ιουνίου 2005 με απόφαση του Πρωτοδικείου Καβάλας αναγνωρίσθηκε η σύσταση του συλλόγου με την επωνυμία «Ναυτικό Μουσείο Καβάλας» και στις αρχαιρεσίες της 6 Ιουλίου 2005 εξελέγη το πρώτο Δ.Σ. το οποίο συστάθηκε σε σώμα στις 10 Ιουλίου 2005.

Σήμερα το διοικητικό συμβούλιο του Ναυτικού Μουσείου Καβάλας αποτελείται και πάλι από τον Χρήστο Τσανάκο, τον Αλέκο Ελευθερίου, τον Λευτέρη Παπαγιαννάκη, την Αλέκα Νικολαΐδου και τον Θεόδωρο Γιαννακούδη.

 

10 ΧΡΟΝΙΑ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΣΤΕΓΑΣΗ

Αμέσως ξεκίνησε ένας μαραθώνιος επαφών και αλληλογραφίας με όλους όσους έχουν σχέση με την Ναυτική Ιστορία της Καβάλας, πλοιοκτήτες, αλιείς, απόμαχους ναυτικούς κ.λ.π. για την συλλογή και συγκέντρωση υλικού και την ιστορική έρευνα γενικά. Παράλληλα ξεκίνησαν τις επαφές και τις πιέσεις προς τους φορείς της πόλης για την συνδρομή τους και την εξεύρεση κατάλληλου χώρου για την στέγαση του Ν.Μ.Κ. Στα τέλη Δεκεμβρίου του 2005 ο Ο.Λ.Κ. επι προεδρίας Ανδρέα Καραμπουρνιώτη με ομόφωνη απόφαση του Δ.Σ. παραχώρησε για 25 χρόνια το κτίριο του παλιού απεντομοτηρίου που βρίσκεται στο χώρο του κεντρικού λιμανιού.

 

Κι ενώ στις 25 Απριλίου 2006 υπογράφηκε επίσημα η σύμβαση της παραχώρησης του κτιρίου στο Ν.Μ.Κ. και εκπονήθηκαν δύο οικονομοτεχνικές μελέτες, ο Ο.Λ.Κ. με τη νέα του διοίκηση με πρόεδρο τον Πέτρο Παναγιώτου ακύρωσε την σύμβαση παραχώρησης του κτιρίου, διότι σύμφωνα με το σκεπτικό ο Οργανισμός είναι κερδοσκοπικού χαρακτήρα και ήθελε να χρησιμοποίηση το Απεντομωτήριο για κερδοσκοπικούς σκοπούς. Οι άνθρωποι του μουσείου σαν εναλλακτική λύση επισκεφθήκαν τον δήμαρχο Καβάλας και ζήτησαν τις αποθήκες που βρίσκονται στο Ναυπηγείο και ανήκουν στον δήμο, ώστε σε συνδυασμό με το παραδοσιακό καρνάγιο της Καβάλας να δημιουργηθεί το Ναυτικό Μουσείο. Ο δήμος δέχθηκε να παραχωρήσει τις αποθήκες όμως μέχρι σήμερα υπάρχουν κάποια τεχνικά, νομικά και γραφειοκρατικά  προβλήματα με το ιδιοκτησιακό καθεστώς και το Κτηματολόγιο.

 

Στις 25/1/2012 μετά από συνάντηση με τον τότε αντιδήμαρχο τεχνικών υπηρεσιών Θεόδωρο Μουριάδη αποφασίστηκε να δοθεί στο ΝΜΚ ένας ισόγειος χώρος στην μεγάλη Δημοτική Καπναποθήκη, για να οργανωθεί μια διαρκής έκθεση εκθεμάτων. Με την βοήθεια του μουσειολόγου Γιάννη Σηφακάκη και την διακοσμήτριας Άννα Καλαϊτζή, έγιναν οι απαραίτητοι σχεδιασμοί και από τις 4/9/2012 παραδοσιακά σκάφη, μαζί με πίνακες ζωγραφικής, παλιά έντυπα με θέμα την θάλασσα και τα πλοία,  παραδοσιακά εργαλεία καραβομαραγκών, ομοιώματα παραδοσιακών σκαριών, παλιά εξαρτήματα αλιείας, ναυτιλιακά έγγραφα και βιβλία, ναυτιλιακά όργανα και πολλά ακόμη εκθέματα, βρήκαν πλέον τις θέσεις τους όμορφα διακοσμημένες προσθήκες του ΝΜΚ στην Δημοτική Καπναποθήκη. Πρόκειται για έναν χώρο 180 τετ. μέτρων το οποίο μέχρι σήμερα έχουν επισκεφτεί χιλιάδες κόσμου.

10 ΧΡΟΝΙΑ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

Το να αναφερθεί κανείς σε όλα όσα έγιναν από το ΝΜΚ σ’ αυτή την δεκαετία νομίζουμε θα είναι ουτοπικό, όμως ας σταθούμε περιγραφικά στα πιο σημαντικά. Διαγωνισμοί διηγήματος για μαθητές του Γυμνασίου και Λυκείου με θέμα την απεραντοσύνη της θάλασσας, συμμετοχές ύστερα από προσκλήσεις σε πανελλήνια συνέδρια των Ναυτικών Μουσείων σε όλη την Ελλάδα σαν πλήρες μέλος των Ναυτικών Μουσείων της Ελλάδος, έκθεση μοντελιστών με παραδοσιακά σκαριά, έκθεση σε συνεργασία με το ΥΕΝ με θέμα «Ναυτική παράδοση- Ταρσανάδες και  σκαριά», έκθεση στον εορτασμό της Ναυτικής εβδομάδας με θέματα δωρητών (μοντέλα πλοίων, Ναυτικά όργανα κ.λ.π. ) στο αμφιθέατρο της Νομαρχίας Καβάλας, εκθέσεις ναυτικών φωτογραφιών, πινάκων ζωγραφικής και μοντέλων  παραδοσιακών σκαριών που ανήκαν σε Καβαλιώτες και Θάσιους πλοιοκτήτες στην Θάσο.

 

Και φυσικά μια και μέχρι το 2012 δεν υπήρχε στέγη, αντί να πάνε τα παιδιά στο ΝΜΚ, πήγαινε εκείνο σ’ αυτά. Τα μέλη του Δ/Σ επισκέπτονταν συχνά σχολεία και μιλούσαν στα παιδιά για το δεσμό της Καβάλας με τη θάλασσα, παρουσιάζοντας  διάφορα ναυτικά όργανα και εξηγώντας τους την λειτουργία τους. Μια ακόμη σημαντική εκδήλωση ήταν η παρουσίαση του λογότυπου του ΝΜΚ, που θέλοντας να τονίσει την αξία των Βραχογραφημάτων της περιοχής μας, αποφάσισε να εντάξει ένα από αυτά, ίσως το μοναδικό στο είδος του, στο έμβλημά του.

 

Πρόκειται για ένα πλοιάριο που βρέθηκε στον λόφο πάνω από τον αρχαιολογικό χώρο των Φιλίππων δίπλα στο κάστρο που υπάρχει στην κορυφή του. Σήμερα φυσικά τα παιδιά όλων των σχολείων επισκέπτονται συχνά το ΝΜΚ και ξεναγούνται σ’ αυτό, ενώ παράλληλα συμμετέχουν και σε άλλες δραστηριότητες όπως τα βιωματικά εργαστήρια. Τέλος αξίζει να σημειώσουμε ότι το Ναυτικό Μουσείο Καβάλας από το 2008 είναι πλήρες μέλος του Διεθνούς Συμβουλίου Μουσείων ( ICOM ) .

 

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ

Θαλασσινό νερό, βυθός, πλεούμενα, ταρσανάδες, θαλάσσιοι ζωικοί και φυτικοί οργανισμοί, πλοία, σκαριά, όστρακα, ναυάγια, θαλάσσια επαγγέλματα και ότι άλλο σχετίζεται γενικά με το υγρό στοιχείο, την θάλασσα, ήταν το θέμα του 1^ου διαγωνισμού φωτογραφίας που οργάνωσε το ΝΜΚ υπό την αιγίδα της Ελληνικής Φωτογραφικής Εταιρείας Ελλάδας (ΕΦΕΕ), γεγονός που συνεχίζει και φέτος με τον 2^ο διαγωνισμό.

 

Την περσινή χρονιά συμμετείχαν συνολικά 53 φωτογράφοι από όλη την Ελλάδα, οι οποίοι έχουν έστειλαν προς κρίση 334 φωτογραφίες, εκ των οποίων 193 έγχρωμες και 141 ασπρόμαυρες. Στις 8 Ιανουαρίου έγιναν οι επίσημες απονομές. Και την περασμένη Παρασκευή ολοκληρώθηκε ο 2^ος διαγωνισμός καλλιτεχνικής φωτογραφίας που διοργάνωσε το ΝΜΚ και πάλι σε συνεργασία με την ΕΦΕΕ, έναν μεγάλο φορέα που ανέλαβε το βάρος αυτής την μεγάλης εκδήλωσης. Κυριολεκτικά η καρδία της καλλιτεχνικής φωτογραφίας το τελευταίο τρίμηνο του 2014 χτυπάει στην Καβάλα μια και είναι ο μοναδικός πανελλήνιος διαγωνισμός αυτή την εποχή.

 

Οι συμμετοχές έφτασαν τις 55 από όλη την Ελλάδα αλλά και το εξωτερικό (Αγγλία), με συγκέντρωση άνω των 400 φωτογραφιών, νούμερο πολύ μεγάλο για επαρχιακή πόλη, αφού τόσες συγκεντρώνονται όταν κάνει διαγωνισμός η ΕΦΕΕ στην Αθήνα. Το επίπεδο είναι εξαιρετικά υψηλό και αυτή την στιγμή οι φωτογραφίες αυτές βρίσκονται στην διαδικασία της κρίσης από τον πρόεδρο της ΕΦΕΕ Σπύρο Ιατρόπουλο, το επίτιμο μέλος της ΕΦΕΕ Δημήτρη Σύλλη και τον πρόεδρο του Φωτογραφικού Ομίλου Δράμας Γιώργο Κασαπίδη. Τα αποτελέσματα αναμένονται σε 10 περίπου μέρες, ενώ οι απονομές των τίτλων θα γίνουν σε πανηγυρική εκδήλωση στις 13 Δεκεμβρίου σε συνεργασία με τον σύλλογο Παναγίας το Κάστρο στην Παλιά Μουσική. Τα μετάλλια είναι μοναδικά ανάγλυφα του θεού Απόλλωνα με βραβεύσεις στην Ευρώπη, ενώ θα γίνει και η παρουσίαση των φωτογραφιών ψηφιακά.

 

Τέλος το περασμένο Σαββάτο το βράδυ έγιναν οι βραβεύσεις σε μαθητές και μαθήτριες που συμμετείχαν στον Α’ Παγκαβαλιώτικο Μαθητικό Διαγωνισμό Καλλιτεχνικής Φωτογραφίας με θέμα την «Θάλασσα» που διοργάνωσε το ΝΜΚ, ενώ χθες Κυριακή το πρωί σχεδόν 60 νηπιαγωγοί παρακολούθησαν ένα σεμινάριο και ξεναγήθηκαν στο ναυτικό μουσείο.  

 

 

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Τι καλύτερο για επίλογο να αφήσουμε να μιλήσουν τα ίδια τα παιδιά αλλά και τον κόσμο που επισκέφτηκαν το ΝΜΚ και έγραψαν τις εντυπώσεις τους στο βιβλίο επισκεπτών.

 «Η ιστορία της ναυτιλίας της πόλης μας. Χαρήκαμε πολύ και αισθανόμαστε περήφανοι για την ιστορία της ναυτικής Καβάλας». Δώρα.

 «Μια πόλη βουτηγμένη στην θάλασσα. Έλειπε αυτό που δημιουργήσατε. Σας ευχαριστούμε που κάνατε γνωστά όλα αυτά που έχουν σχέση με την θάλασσα». 14^ο δημοτικό σχολείο (Προφήτη Ηλία).

   «Μαθαίνω πάρα πολλά και συνεργάζομαι με το νου. Είναι μια φανταστική έκθεση. Ελπίζω να ξανάρθω». Δημήτρης 10^ο δημοτικό σχολείο.

   «Ένα καράβι παλιό σαπιοκάραβο, με κάτι ναύτες τρελούς πειρατές σαλπάρει… υπάρχουν θέσεις αν θέλεις κενές. Συγχαρητήρια». Γεσθημανή.

   Σας ευχαριστούμε για το ταξίδι σε άλλους καιρούς και χρόνους. Πολύτιμες οι πληροφορίες που μας δώσατε καπετάνιε. Καλό ταξίδι. Συγχαρητήρια». Ε’ τάξη 5^ου δημοτικού σχολείου Καβάλας.

   «Ήταν πολύ ωραία η ξενάγηση. Μου άρεσε πολύ. Κύριε καπετάνιε θα εξερευνήσω τον κόσμο». Λεωνίδας.

ΜΑΚΗΣ ΛΙΟΛΙΟΣ