ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ "ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ" ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΑΣΤΙΚΑ ΛΕΩΦΟΡΕΙΑ.

   Ήταν λίγα λεπτά πριν τις 10 το βράδυ της περασμένης Τρίτης 6 Δεκεμβρίου, όταν σε αστικό λεωφορείο της γραμμής του Βύρωνα, την στιγμή που περνούσε κάτω από το δασάκι των Πεντακοσίων, οδηγός και επιβάτες άκουσαν έναν δυνατό κρότο. Όπως ήταν φυσικό ο οδηγός ακινητοποίησε το όχημα και διαπίστωσε πως κάποιος ή κάποιοι πέταξαν στο λεωφορείο νεράντζια! Σύμφωνα με πληροφορίες ο οδηγός ενημέρωσε τον σταθμάρχη του αστικού ΚΤΕΛ και την αστυνομία, αλλά η ομάδα ΔΙΑΣ που βρέθηκε στην περιοχή δεν βρήκε κανέναν.

   Όλοι μιλούν για κάποιους νεαρούς που κάνουν ανόητα αστεία. Όμως μιλώντας χθες το πρωί με άλλους οδηγούς λεωφορείων, διαπιστώσαμε πως δεν ήταν η πρώτη φορά. Πολλές φορές ακόμη, από ψηλά σημεία σε διάφορες συνοικίες της Καβάλας, ρίχνουν διάφορα αντικείμενα στα διερχόμενα λεωφορεία. Πέτρες, νεράντζια, αυγά και άλλα, πολλές φορές προσγειώθηκαν πάνω σε αστικά λεωφορεία. Μάλιστα ένα αυγό μια φορά πέρασε από ανοιχτό παράθυρο του λεωφορείου και έσπασε στο εσωτερικό του τρομάζοντας τον κόσμο. Ακόμη είναι αδύνατον σε έναν οδηγό να  ξεχάσει την περίπτωση που κάποιοι νεαροί με φυσοκάλαμο πέταξαν ένα αιχμηρό αντικείμενο, το οποίο πέρασε στο εσωτερικό του λεωφορείου από παράθυρο και τραυμάτισε ευτυχώς ελαφριά μια επιβάτισσα.

   Άλλος οδηγός ταράχτηκε όταν ξαφνικά ένα μπαλόνι γεμάτο νερό προσγειώθηκε με δύναμη στο παρμπρίζ του λεωφορείου του, περνώντας την Πυροσβεστική και ανεβαίνοντας προς της Αγία Παρασκευή. Ήταν τόση η ταραχή του που όπως μας είπε, παρ’ ολίγον να χάσει τον έλεγχο του λεωφορείου του. Αυτό είναι φυσικά και το κυριότερο, εκτός από τις ζημιές που μπορεί να πάθει το αυτοκίνητο. Η ταραχή του οδηγού μπορεί στιγμιαία να του αποσπάσει την προσοχή και να υπάρξει κάποιο άσχημο αποτέλεσμα. Καλή η πλάκα και τα αστεία αλλά όλα έχουν ένα όριο. Ευτυχώς στο προχθεσινό συμβάν δεν υπήρξε κάποιο πρόβλημα, μια και ο οδηγός δεν έχασε την ψυχραιμία του αλλά ούτε και στο λεωφορείο σημειώθηκε κάποια ζημιά, εκτός ίσως από τον χυμό από τα νεράντζια.

"ΣΠΙΘΑ" ΚΑΙ "ΕΛ.ΛΑ.Δ.Α" ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΒΑΛΑ ΜΕ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ.

   Ολοκληρώθηκαν την Κυριακή 4 Δεκεμβρίου το μεσημέρι με την εκλογή των 21 μελών του νέου Πολιτικού Συμβουλίου, οι εργασίες του 1^ου συνεδρίου του Κινήματος Ενεργών Πολιτών (ΚΑΠ) ΣΠΙΘΑ, που από πλέον απέκτησε και μια νέα ονομασία. ΕΛ.ΛΑ.Δ.Α. Κι αυτή την ονομασία την έδωσε ο ιδρυτής της Μίκης Θεοδωράκης, από τα αρχικά των λέξεων «ΕΛηνική ΛΑϊκή Δημοκρατική Αντίσταση».

   «Τώρα, μετά την παράδοση της ευθύνης στην νεοεκλεγείσα «ηγεσία» του Κινήματος, θα μπορέσω να στραφώ προς την ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ. Την ΕΛληνική ΛΑϊκή Δημοκρατική Αντίσταση. Την ΕΛ.ΛΑ.Δ.Α. Για τον λόγο αυτό σκοπεύω να διευκρινίσω τη θέση μου μια για πάντα, με την ελπίδα ότι δεν θα υπάρξουν πια παρανοήσεις. Η  ΕΛ.ΛΑ.Δ.Α. δεν είναι κομματικός μηχανισμός αλλά μέσο αντίστασης. Από την πρώτη στιγμή δηλώσαμε ότι το παρόν Σύστημα Εξουσίας έχει δύο βασικές ασθένειες: Πρώτον έχει σαπίσει και δεύτερον είναι παντελώς και  πολλαπλώς εξαρτημένο. Εξ άλλου η Ευρώπη-Τρόικα το έχει τοποθετήσει πάνω σε ράγες, οπότε είναι καταδικασμένο να προχωρεί όπως ένα τραίνο προς την κατεύθυνση που κάποιοι άλλοι έχουν καθορίσει. Επομένως συμμετοχή σε εκλογές κάτω απ' αυτές τις συνθήκες, σημαίνει ότι διεκδικεί κανείς μια θέση μέσα σ' ένα σάπιο τραίνο, χωρίς την παραμικρή δυνατότητα να του αλλάξει πορεία. Με πρωθυπουργό και υπουργούς μαριονέτες στο τιμόνι και βουλευτές που θα διαπληκτίζονται αν θα είναι στο πρώτο ή στο τελευταίο βαγόνι του συρμού. Το δυστύχημα είναι ότι τώρα ξέρουμε πια ότι αυτό το σάπιο τραίνο-μαϊμού, για το οποίο θα κάνουμε εκλογές, οδηγεί το λαό και τη χώρα στο γκρεμό, στο χάος, στο τίποτα».

   Με αυτά τα λόγια ξεκίνησε ο κ. Θεοδωράκης την ομιλία του την τελευταία μέρα του συνεδρίου που πραγματοποιήθηκε επί τριήμερο στην Καβάλα. Στην συνέχεια διαβεβαίωσε πως το ΚΑΠ έχει τις δικές μας προτάσεις οι οποίες πρέπει να συζητηθούν με κάθε ανεξάρτητο πολίτη στη βάση του λαού. «Ας αρχίσουμε να κάνουμε κοινές Επιτροπές, που να αποβλέπουν στην ενότητα του λαού. Αρχίζοντας από τους χώρους εργασίας. Τις συνοικίες. Μετά λίγο πιο πάνω, στις πόλεις, στις περιφέρειες, έως ότου καταλήξουμε σε μια ενιαία παράταξη με δικό της πρόγραμμα, στόχους, μεθόδους δουλειάς και σχέδια για το μέλλον, που να στηρίζεται στην ελεύθερη θέληση των μελών της. Μια παράταξη μέσα στην οποία να επικρατεί το ήθος, οι αξίες και οι αυστηρά δημοκρατικές διαδικασίες. Μια ελεύθερη ένωση ελεύθερων ανθρώπων με τρία βασικά χαρακτηριστικά: την αγάπη στην πατρίδα, την πρόοδο και τη Δημοκρατία».

   Και τέλος ο κ. Θεοδωράκης έκανε μια διευκρίνιση. «Η ΕΛληνική ΛΑϊκή Δημοκρατική Αντίσταση δεν είναι ένας κομματικός μηχανισμός. Η μόνη περίπτωση κατά την οποία θα μπορούσαμε να σκεφθούμε συμμετοχή της στις εκλογές, θα ήταν να διαπιστωθεί ότι το Μέτωπο Αντίστασης συγκεντρώνει μια τόση και τέτοια δύναμη, που θα μπορούσε χάρη σε μια συντριπτική πλειοψηφία να βγάλει το σημερινό τραίνο της εξουσίας από τις ράγες του. Δηλαδή μόνο στην περίπτωση που θα ήμασταν βέβαιοι ότι όχι μόνο θα νικήσουμε, αλλά και ότι η επικράτησή μας θα ισοδυναμεί με μια ουσιαστική επανάσταση. Είναι λοιπόν απολύτως ξεκάθαρο, ότι με τα σημερινά δεδομένα δεν συζητάμε καθόλου τη συμμετοχή μας στις εκλογές. Με τα σημερινά δεδομένα η λύση για μας είναι η Αντίσταση. Όσοι και όποιοι επιλέξουμε ως λύση το Μέτωπο της Αντίστασης, θα πρέπει στην νοοτροπία των 300 της Βουλής να αντιτάξουμε ως το τέλος την ψυχολογία των 300 του Λεωνίδα. Δηλαδή της θυσίας για την Ελλάδα. Αυτή είναι η δική μου επιλογή. Τη δοκίμασα όταν μας ήρθαν οι Ούνοι, την ξαναδοκίμασα όταν μας φίμωσαν οι Χουντικοί. Δεν είμαι ρομαντικός ούτε αφελής. Απλά πιστεύω στη δύναμη του Λαού».

   Το περασμένο Σάββατο ήταν η μέρα των προτάσεων των οργανώσεων ΣΠΙΘΑ από όλη την Ελλάδα. Και ήταν πολλοί, από την Κρήτη μέχρι την Ορεστιάδα, όπως επίσης και από πολλά νησιά. Οι προτάσεις ακούστηκαν, γράφτηκαν στα πρακτικά του συνεδρίου και θα αξιολογηθούν. Χθες Κυριακή ήταν ημέρα εκλογών για το νέο, ουσιαστικά το πρώτο Πολιτικό Συμβούλιο του κινήματος που θα έχει 21 μέλη. Μετά από τις εκλογές τα μέλη αυτά θα είναι:  Δημοσθένης Γεωργόπουλος, Ιωάννα Κολοβού, Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος και Περικλής Νεάρχου που μέχρι χθες ήταν μέλη της συμβουλευτικής επιτροπής. Οι υπόλοιποι θα είναι: Ιωάννης Αποστολόπουλος από την Βέροια, Ελισάβετ Βερούλη από Χανιά,  Στέλλα Γκανιάτσου από Καβάλα, Στράτος Δασκαρόλης από Καλαμάτα, Λέλα Ιακωβίδου από Ηράκλειο, Γιώργος Καλεάδης από Θεσσαλονίκη, Ελένη Καραγιαννίδου από Μεμεμένη και Εύοσμο, Κώστας Καραίσκος από Κομοτηνή, Σάκης Κουβάτσος από Χανιά, Δημήτρης Νικηφορίδης από Αλεξανδρούπολη, Μιχάλης Πατσίκας από Καλαμαριά, Γαβριήλ Πελεκίδης από Γαλάτσι, Γιάννης Σαββόπουλος από Πειραιά, Μαρία Τουλίδου από Νεάπολη Θεσ/νικης, Μαριάνθη Τουτουντζίδου από Βέροια, Σταύρος Φωσκολος από Αίγινα, και Μανόλης Χατζηδημητρίου από κέντρο Αθήνας.

   Το συνέδριο έκλεισε με τις ευχαριστίες του προεδρείου του συνεδρίου προς τα μέλη της ΣΠΙΘΑΣ Καβάλας και Νέας Περάμου, για την άψογη όπως χαρακτηρίστηκε διοργάνωση του συνεδρίου.

ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ PLEUROTUS. Η ΛΥΣΗ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ; ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ...

   Στις δύσκολες εποχές που ζούμε, όπως φαίνεται θα αρχίσουμε να σκεφτόμαστε πώς να γλιτώσουμε κάθε παραπανίσιο κάθε ευρώ. Έτσι, γιατί όχι, μπορούμε να αρχίσουμε να καλλιεργούμε στα σπίτια μας διάφορα προϊόντα, ούτως ώστε να μας έρχονται φθηνότερα. Όπως τα μανιτάρια, ο νοστιμότατος αυτός μεζές με τις πολλές βιταμίνες, πράγμα που οφείλεται στην ικανότητα που έχουν να μετατρέπουν με την βοήθεια ενός ενζύμου που διαθέτουν την κυτταρίνη, σε  υψηλής θρεπτικής αξίας ουσίες.

    Εδώ και λίγο καιρό διατίθενται από ορισμένα φυτώρια της περιοχής μας μανιτάρια που η επιστημονική τους ονομασία είναι PLEUROTUS OSTREATUS και που μπορούμε να τα καλλιεργήσουμε στα σπίτια μας. Απευθυνθήκαμε στην Δήμητρα Καζάκου που διαθέτει φυτώρια και θερμοκήπια στη Νέα Καρβάλη όπου τα είδαμε και ζητήσαμε περισσότερες λεπτομέρειες γι’ αυτό το έδεσμα. Έτσι μάθαμε πως η όλη διαδικασία μέχρι να έρθει στα χέρια μας, είναι αρκετά απλή και συνάμα αυστηρή. Πρώτα παρασκευάζεται το υπόστρωμα ανάπτυξης που αποτελείται από μίγμα άχυρων διαφόρων δημητριακών και ψυχανθών όπως σιτάρι, κριθάρι, καλαμπόκι ρεβίθι, φακές. Αυτό γίνετε γιατί χρειάζεται η υγρασία να είναι συνεχώς γύρω στο 70%, για να έχουμε την μεγαλύτερη παραγωγή.

   Αυτό το υπόστρωμα παστεριώνεται ή αποστειρώνεται με φυσικό τρόπο, δηλαδή θέρμανση, ώστε όλοι οι μικροοργανισμοί και πιθανά άλλοι οργανισμοί να σκοτώνονται. Ακολουθεί η σπορά στο υπόστρωμα του μυκηλίου του Pleurotus ostreatus σε τελική ποσότητα 2% του υλικού. Το τελικό μίγμα τοποθετείται σε σακιά σχετικά μικρά έως 40 εκατοστά, γιατί αν είναι μεγαλύτερα μπορεί να «ανάψουν» στο κέντρο και να καταστρέψουν την παραγωγή. Όλη η εικόνα θυμίζει ένα τούβλο καλυμμένο με νάιλον που έχει διάφορες τρύπες, από τις οποίες θα βγουν τα μανιτάρια. Για την επώαση του μύκητα χρειάζεται σταθερή θερμοκρασία έως 25^ο C, σκοτάδι και περίπου ένας μήνας, ώστε το μυκήλιο να παραλάβει όλα τα θρεπτικά από το άχυρο να ωριμάσει και να είναι έτοιμο για τα μανιτάρια μας.

   Από αυτή την χρονική στιγμή σύμφωνα με την κ. Καζάκου, μπορούμε να το πάρουμε στο σπίτι, αφού δεν υπάρχει θέμα με πιθανά λάθη στην παραγωγή. Αν κάτι δεν πάει καλά θα μειώσει την παραγωγή και δεν επηρεάζει το ίδιο το υλικό. Ιδανικές συνθήκες είναι λίγο φως, λίγο χαμηλότερες θερμοκρασίες με μέγιστη τους 25^ο C και αρκετά ψηλή ατμοσφαιρική υγρασία. Αν δεν μπορείτε να τα καταφέρετε, ο καρπός θα είναι το ίδιο εξαιρετικός, αλλά δεν θα έχετε τόση καρποφορία. Τα σακιά όπως είπαμε έχουν μερικές τρύπες ώστε να εισάγεται το απαραίτητο οξυγόνο, άλλα δεν πρέπει να στεγνώνει το υπόστρωμα. Η τιμή είναι ανάλογα με την συσκευασία και αρχίζει από 11 ευρώ.

   Σύμφωνα με την κ. Καζάκου, αν έχετε μεγαλύτερες θερμοκρασίες δροσίστε λιγάκι, αλλά μην το σαπίσετε στο νερό. Η σωστή λύση είναι να το βάλετε σε ένα δροσερό μέρος όπως μια πιλοτή. Έτσι μπορούμε να έχουμε έως και τέσσερις παραγωγές ανά δεκαπενθήμερο, με την πρώτη σημαντικά μεγαλύτερη από τις άλλες. Υπάρχουν αρκετές ποικιλίες όπως τα χρυσά και τα άσπρα, ενώ το συνολικό βάρος των μανιταριών μπορεί να φτάσει το 1/3 του βάρους του σάκου. Η συλλογή των μανιταριών μπορεί να γίνεται όταν είναι επίπεδες οι άκρες ή ελαφρά σηκωμένες. Τέλος  τα κομμένα μανιτάρια μπορούμε να τα διατηρήσουμε στο ψυγείο για 10 ημέρες, ενώ μπορούμε να τα ψήσουμε, να τα τηγανίσουμε ή να τα μαγειρέψουμε με πολλούς τρόπους.

ΑΓΙΟ ΜΟΥ ΤΣΙΠΟΥΡΑΚΙ...

   Με μεγάλη χαρά αποδεχτήκαμε προχθές Δευτέρα το βράδυ (σιγά να μη το χάναμε) την πρόσκληση ενός από τους παραγωγούς τσίπουρου να μεταβούμε στο αποστακτήριο και να παρακολουθήσουμε την διαδικασία απόσταξης ενός από τα αγαπημένα ποτά του Έλληνα, το τσίπουρο. Σχεδόν από τις αρχές του Νοέμβρη τα ρακοκάζανα πήραν φωτιά και οι τσιπουροπαραγωγοί μετά από το ζύμωμα των κρασιών,  «μαγειρεύουν» το τσίπουρο της χρονιάς.

   Ο κ. Μανώλης είναι από μαθητής δημοτικού μέσα στα αποστακτήρια. Από οικογένεια τσιπουράδων έχει άποψη για το τσίπουρο, καθώς και μια συνταγή που σύμφωνα με τον ίδιο είναι μοναδική, κάνοντας γλυκόπιοτη την παραγωγή του. Πρώτη ύλη όπως μας λέει αποτελούν τα στέμφυλα, δηλαδή η μάζα που απομένει μετά το πάτημα των σταφυλιών. Η διαδικασία παραγωγής τσίπουρου είναι λίγο-πολύ η ίδια. Τη διαφορά στο τελικό προϊόν κάνουν η ποιότητα των στεμφύλων, οι αρωματικές ύλες που προστίθενται (γλυκάνισος, μάραθος, φύλλα καρυδιάς, καρποί μυρτιάς, μήλα, κυδώνια, άλλα φρούτα, σπόροι, φασκόμηλο, μοσχοκάρυδο, μαστίχα, γαρύφαλλο, κ.ά.) και φυσικά η απαραίτητη τουλάχιστον για την περιοχή μας, διπλή απόσταξη.

   Αφού πατηθούν τα σταφύλια για την εξαγωγή του μούστου που προορίζεται για την παρασκευή κρασιού, τα παραμένοντα στέμφυλα τοποθετούνται σε κλειστά δοχεία σχεδόν 30 μέρες. Το αζύμωτο σάκχαρο, που έχει απομείνει στα στέμφυλα, υφίσταται αλκοολική ζύμωση. Όσο πιο πολύ ζουμί έχουν τα στέμφυλα, τόσο περισσότερο και καλύτερο τσίπουρο θα δώσουν. Τσίπουρο μπορούμε να πάρουμε τόσο από λευκά όσο και από κόκκινα σταφύλια.

  Μετά την ολοκλήρωση της ζύμωσης, τα στέμφυλα τοποθετούνται σε χάλκινους άμβυκες, όπου θερμαίνονται και αποστάζονται. Η θέρμανση του άμβυκα γίνεται με ξύλα, κάρβουνο ή υγραέριο. Οι ατμοί νερού, αλκοόλης και άλλων πτητικών συστατικών, κατευθύνονται μέσω ενός σωλήνα στον ψυκτήρα και εκεί ψύχονται και παραλαμβάνονται ως απόσταγμα σχεδόν σταγόνα σταγόνα.

   Το απόσταγμα αυτό ξαναμπαίνει σε άμβυκα και αποστάζεται πάλι. Αυτό το τσίπουρο διπλής απόσταξης είναι καθαρότερο και έχει λεπτότερο άρωμα και γεύση. Στη δεύτερη απόσταξη μπορούν να προστεθούν διάφορες αρωματικές ύλες, που συνήθως αποτελούν το μυστικό του κάθε μάστορα. Τέλος το τελικό απόσταγμα αναμειγνύεται με νερό για να πετύχουμε τους επιθυμητούς αλκοολικούς βαθμούς, που είναι 38 - 44 vol. Η διαδικασία απόσταξης σε ένα αποστακτήριο αυτή την εποχή δεν σταματά καθόλου. Υπάρχει σειρά από αμπελοπαραγωγούς που περιμένουν να αποστάξουν τσίπουρο κι έτσι τα ρακοκάζανα είναι αναμμένα 24 ώρες το 24ωρο. Φυσικά όλες αυτές τις ώρες από τη φωτιά δεν λείπουν τα μεζεδάκια και από το αποστακτήριο η καλή παρέα.

   Σήμερα η όλη διαδικασία έχει απλουστευτεί αρκετά κι έτσι υπάρχει περισσότερος ελεύθερος χρόνος. Διοργανώνεται λοιπόν  μια γιορτή όπως αυτή που ζήσαμε προχθές, με πρωταγωνιστή φυσικά το τσίπουρο. Είναι μαγεία να περιμένεις να γεμίσει το ποτήρι σου σταγόνα σταγόνα, βλέποντας την φωτιά να σιγόκαιει και μαθαίνοντας τα μυστικά της απόσταξης. Φεύγοντας φυσικά πήραμε μαζί μας εκτός από την εμπειρία και τις φωτογραφίες που τραβήξαμε, κι ένα μπουκάλι τσίπουρο για τις κρύες μέρες και νύχτες του χειμώνα, ευχαριστώντας τον κ. Μανώλη για την πραγματικά ζεστή φιλοξενία.

ΜΟΝΑΔΙΚΑ ΕΚΘΕΜΑΤΑ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΕΡΙΝΩΝ ΟΜΟΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΟΚΚΙΝΙΔΗ.

   Για το μουσείο κέρινων ομοιωμάτων του Θεόδωρου Κοκκινίδη είχαμε ακούσει αλλά δεν είχαμε την τύχη να το επισκεφτούμε από κοντά, ούτε να γνωρίσουμε τον δημιουργό του. Όμως τελικά επισκεφτήκαμε τα Κηπιά του δήμου Παγγαίου όπου βρίσκετε το μουσείο. Έτσι μπορέσαμε να θαυμάσουμε από κοντά την αρτιότητά του μουσείου, αλλά και να συνομιλήσουμε με τον ίδιο τον κ. Κοκκινίδη. Τι είναι αυτό που τον τράβηξε κοντά σ’ αυτό που κάνει πραγματικά τόσο καλά.

   Προσιτός ο κ. Κοκκινίδης απάντησε σε όλες μας τις ερωτήσεις και απορίες. Πρώτη ερώτηση φυσικά πως αποφάσισε να ασχοληθεί με αυτή την τέχνη. «Από μικρός θυμάμαι τον εαυτό μου με μολύβια στα χέρια, ακουαρέλες και αργότερα λαδοχρώματα. Στην συνέχεια παρακολούθησα μαθήματα ζωγραφικής και σπούδασα μουσική. Σαν μαθητής λυκείου μάλιστα βραβεύτηκα σε πανελλήνιο διαγωνισμό ζωγραφικής που διοργάνωσε το Υπουργελιο Παιδείας στα σχολεία της χώρας με το πρώτο βραβείο. Τότε ήταν που είδα κάποιες φωτογραφίες κέρινων ομοιωμάτων από το μουσείο της μαντάμ Τισό και μου έκανε εντύπωση πως ένα άψυχο υλικό όπως το κερί, μπορεί να δείχνει τόσο ζωντανό. Προσπάθησα να μάθω περισσότερα και ξεκίνησα τα πειράματα. Όταν έφτασα σε κάποιο επίπεδο δημιούργησα το πρώτο μου έργο το ομοίωμα του Μάικλ Τζάκσον. Από τότε βέβαια και μέχρι σήμερα άλλαξαν πολλά και μπόρεσα να φτάσω στο σημερινό επίπεδο».

   Μπαίνοντας στο μουσείο πραγματικά εντυπωσιάζεσαι. Κι αυτό δικό του δημιούργημα. Ήταν ένα παλιό κτίριο του αγροτικού συνεταιρισμού που το διαμόρφωσε όπως ακριβώς το ήθελε. Ζεστό και φωτεινό, με την κατάλληλη μουσική να ακούγεται όση ώρα περιηγείται ο επισκέπτης τα εκθέματα. Δεκαπέντε κέρινα ομοιώματα στο φυσικό τους μέγεθος, προσωπικοτήτων που έφυγαν από την ζωή ή είναι ακόμη ζωντανοί. Η Αλίκη Βουγιουκλάκη, η Τζένη Καρέζη, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο Ανδρέας Παπανδρέου, η Μαρία Κάλλας, η Μελίνα Μερκούρη, ο Έλβις Πρίσλεϋ και η πριγκίπισσα Νταϊάνα που δεν ζουν πια και ο Κώστας Βουτσάς, ο Τζώνυ Ντεπ, η Madonna, και ένα ομοίωμα του ιδίου κοσμούν το μουσείο. Τελευταίο δημιούργημά του ο Μίμης Πλέσας που βρέθηκε ο ίδιος στην Ελευθερούπολη στα αποκαλυπτήριά του.

 

   Αφήνουμε τον ίδιο να μας πει για τα επόμενα δημιουργήματά του. «Αυτή την στιγμή δουλεύω την αείμνηστη Ρένα Βλαχοπούλου, μας λέει. Όταν το πρωτότυπο δεν υπάρχει είναι πολύ πιο δύσκολα. Πιο δύσκολες είναι και οι γυναικείες φιγούρες, αφού πρέπει να τονιστούν τα απαλά τους χαρακτηριστικά, τα μαλλιά τους και άλλες λεπτομέρειες που δεν υπάρχουν στους άνδρες. Το ξεκίνημα γίνετε με ένα ομοίωμα που κατασκευάζω από πηλό με τα κατ’ αρχήν χαρακτηριστικά. Στο ομοίωμα αυτό τοποθετείται γύψος ώστε να πάρω το καλούπι. Στην συνέχεια στο καλούπι πέφτει το κερί που είναι κλασικό μελισοκέρι και στην συνέχεια δουλεύω τα χαρακτηριστικά και το τελικό χρώμα.

 Συνεργάζομαι με οδοντοτεχνίτες, ενδυματολόγους, μοδίστρες κομμώτριες για να έχω ένα αποτέλεσμα όσο το δυνατόν κοντά στο πρωτότυπο που να αντέχει στον χρόνο. κάθε ομοίωμα χρειάζεται περίπου 6 μήνες για να ολοκληρωθεί. Επόμενοι στόχοι μου είναι να δημιουργήσω ομοιώματα της Βούλας Πατουλίδου, του Πύρου Δήμα και του Νίκο Γκάλη. Μ’ αυτό τον τρόπο θέλω να τιμήσω τους μεγάλους αυτούς αθλητές όσο είναι ακόμη εν ζωή. Αλλά και του Αριστοτέλη Ωνάση που δεν βρίσκετε εν ζωή».

   Φυσικά τον ρωτήσαμε γιατί αποφάσισε να κάνει το μουσείο στα Κηπιά και όχι σε μια πιο μεγάλη πόλη. «Είμαι από εδώ και θέλω να βλέπω κόσμο να έρχεται στο χωριό μου, μας είπε. Εδώ γεννήθηκα, εδώ μεγάλωσα κι εδώ μου αρέσει να ζω. Υπάρχει σκέψη για αργότερα να επεκταθώ, αλλά δεν είναι στα άμεσα σχέδιά μου. Μου ζητούν πολλές φορές να κάνω εκθέσεις σε διάφορα μέρη της Ελλάδας, αλλά είναι πολύ δύσκολη η μεταφορά των ομοιωμάτων κι έτσι δεν μπορώ».

   Πάντως ο κόσμος έχει αγκαλιάσει το μουσείο. Από τον Μάρτιο του 2010 που ξεκίνησε την λειτουργία του, σχεδόν 7.500 επισκέπτες πέρασαν από τα Κηπιά. Τελευταία μάλιστα το επισκέπτονται και πολλά παιδιά από σχολεία όλης της περιφέρειας ΑΜΘ. Οι ώρες λειτουργίας του είναι από τις 10 το πρωί μέχρι τις 6 το απόγευμα, ωράριο που παρατείνεται μέχρι τις 8 το βράδυ τα καλοκαίρια. 

ΦΩΤΙΑ ΣΤΟ ΚΑΡΑΒΑΓΓΕΛΗ: ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ.

   Πολλές φορές ακούγοντας περιγραφή από μια καταστροφή, παίρνεις μια πρώτη γεύση από το τι μπορεί να έχει γίνει. Βλέποντας όμως από κοντά το αποτέλεσμα αυτής της καταστροφής,  καταλαβαίνεις πως τελικά υπάρχουν τόσο άσχημες καταστάσεις που απλώς, δεν περιγράφονται. Ακούσαμε πως την περασμένη Τρίτη το απόγευμα ότι στο χωριό Καραβαγγέλης του δήμου Παγγαίου, κάηκε ολοσχερώς από φωτιά ένα σπίτι. Μάλιστα μιλήσαμε τηλεφωνικώς με τον ιδιοκτήτη της τον κ. Κώστα που είναι αγρότης, ο οποίος μας περιέγραψε την ολοκληρωτική καταστροφή και το γεγονός πως η οικογένειά του, η σύζυγος του 3 παιδιά 4, 7 και 12 χρονών αλλά και οι γονείς του, έμεινε κυριολεκτικά στον δρόμο.

   Χθες Κυριακή 20 Νοεμβρίου το πρωί επισκεφτήκαμε το χωριό και είδαμε από κοντά πως καμιά περιγραφή δεν μπορεί να αποδώσει την πραγματικότητα. Από την κακιά στιγμή δυστυχώς το μόνο που απέμεινε είναι οι  τοίχοι του σπιτιού κι εκείνοι σχεδόν κατεστραμμένοι. Όπως μας είπε ο κ. Κώστας η φωτιά ξεκίνησε από το τζάκι. Όμως δεν έγινε αμέσως αντιληπτή αφού σιγόκαιγε κάτω από τα κεραμίδια. Όταν πλέον είχαν καεί τα ξύλινα υποστυλώματα της σκεπής, το ένα από τα παιδιά είδε τον κίνδυνο και ειδοποίησε την μητέρα του που άρπαξε τα παιδιά και βγήκε στον δρόμο. Αμέσως ειδοποίησαν την Πυροσβεστική Υπηρεσία, προσπαθώντας να σβήσουν οι ίδιοι την φωτιά. Μέχρι όμως να έρθει η Π.Υ. η φωτιά φούντωσε. Έτσι οι πυροσβέστες το μόνο που κατάφεραν ήταν να την σβήσουν τελικά προστατεύοντας τα διπλανά σπίτια.

   Το αποτέλεσμα τραγικό. Η σκεπή κατέρρευσε, ενώ κάηκαν όλες οι ηλεκτρικές συσκευές με όλο το νοικοκυριό της οικογένειας, αλλά και ένα σεβαστό ποσό που υπήρχε μέσα σ’ αυτό για να εξοφληθεί μια υποχρέωση. Το πρώτο εκείνο βράδυ η οικογένεια φιλοξενήθηκε σε συγγενείς και φίλους. Την άλλη μέρα με το πρώτο φως αποκαλύφτηκε η καταστροφή σε όλο της το μεγαλείο. Η φράση – ερώτηση του μικρότερου παιδιού «Μπαμπά, το σπίτι μας πέθανε;» μπορεί μόνο να την περιγράψει.

Μετά το πρώτο σοκ οι άνθρωποι ανασκουμπώθηκαν. Πρώτο μέλημα η προσωρινή στέγαση της οικογένειας. Δίπλα στο σπίτι υπήρχε μια αποθήκη που με την βοήθεια όλων των συγχωριανών μετατράπηκε σε κατοικήσιμο χώρο. Τις επόμενες μέρες καθάρισαν το καμένο σπίτι από τα αποκαΐδια.

   Εν τω μεταξύ άρχισε να κινείται και ο δήμος. Μάλιστα ο δήμαρχος Βασίλης Ξουλόγης διαβεβαίωσε πως τα υλικά που θα χρειαστούν θα τα προσφέρει ο δήμος. Με την βοήθεια συγχωριανών από το περασμένο Σάββατο ξεκίνησαν την ανακατασκευή της σκεπής με ξυλεία που έφερε ο δήμος. Με παρέμβαση ενός εκ των βουλευτών θα έρθουν και τα κεραμίδια. Αυτός είναι και ο πρώτος στόχος. Να σκεπαστεί κατ’ αρχή το σπίτι και μετά σιγά σιγά να γίνουν τα υπόλοιπα. Από το σπίτι της οικογένειας περνούν καθημερινά και βοηθούν όλοι οι συγχωριανοί και οι φίλοι τους. Οι τεχνίτες της σκεπής, οι ηλεκτρολόγοι, οι υδραυλικοί κ.α. παρέχουν δωρεάν τις υπηρεσίες τους.

   Η εκκλησία αλλά και τα γύρω χωριά βοηθούν συγκεντρώνοντας χρήματα για τα πρώτα έξοδα. Οι άνθρωποι βέβαια είναι νοικοκύρηδες και ευελπιστούν γρήγορα να ξεπεράσουν την καταστροφή. Θέλουν τις γιορτές να τις κάνουν στο σπίτι τους. Από ρούχα βολεύτηκαν, αλλά υπάρχει πρόβλημα με την οικοσκευή. Αν κάποιοι θέλουν να βοηθήσουν μπορούν να απευθύνονται στον δήμο Παγγαίου και από εκεί θα τους καθοδηγήσουν. Όσοι πάλι θέλουν να προσφέρουν χρήματα ο αριθμός λογαριασμού της οικογένειας είναι 2000100324119 στην Αγροτική τράπεζα.

ΓΙΑ ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΤΡΟΧΑΙΟ ΑΤΥΧΗΜΑ ΜΕ ΑΓΕΛΑΔΑ ΣΤΗΝ ΚΑΒΑΛΑ.

   Άναψε για τα καλά ακόμη μια φορά το θέμα με τις αδέσποτες αγελάδες του Χαλκερού, μετά και το προχθεσινό τροχαίο ατύχημα που είχε ο συμπολίτης μας Ηλίας Ιωαννίδης. Και ευτυχώς ο άνθρωπος δεν έπαθε απολύτως τίποτα, εν αντιθέσει βέβαια με το αυτοκίνητό του που έπαθε σοβαρότατες ζημιές. Το ατύχημα έγινε το βράδυ της Τρίτης 15 Νοεμβρίου στην παλιά εθνική οδό Καβάλας Ξάνθης ενδιάμεσα της εισόδου της ΒΦΛ και της γέφυρας της Εγνατίας οδού.

   Στο ρεύμα από την Καρβάλη προς την Καβάλα και μόλις πέρασε την γέφυρα της Εγνατίας που φωτίζεται, έπεσε στα απόλυτα σκοτάδια. Ξαφνικά βρέθηκε μπροστά του μια αγελάδα που αποφάσισε ξαφνικά να περάσει απέναντι. Παρά της προσπάθειες που έκανε να την αποφύγει, δεν τα κατάφερε και έπεσε πάνω της. Εκτός από το σοκ και τις ζημιές στο αυτοκίνητο ο κ. Ιωαννίδης δεν τραυματίστηκε, όμως το άτυχο ζώο σε λίγη ώρα ψόφησε τραυματισμένο. Ειδοποίησε την τροχαία και προσπαθούσε να ειδοποιήσει τους διερχόμενους οδηγούς αφού αυτοκίνητο και αγελάδα ήταν μέσα στο οδόστρωμα.

   Πράγματι η τροχαία έφτασε στον τόπο του ατυχήματος με δυο περιπολικά και με αυτοκίνητο της οδικής βοήθειας αυτοκίνητο και αγελάδα βγήκαν εκτός δρόμου. Ειδοποιήθηκε και η Πυροσβεστική υπηρεσία που έπλυνε τον δρόμο από τα γυαλιά του αυτοκινήτου. Χθες το πρωί αναζητήσαμε κάποιες απαντήσεις από ανθρώπους που βρέθηκαν στο ατύχημα και είδαν από κοντά την κατάσταση. Οι δημοτικοί σύμβουλοι Άρης Βέρος και Δημήτρης Εμμανουηλίδης ο διοικητής της τροχαίας Καβάλας Βασίλης Τσομπάνογλου και ο πρόεδρος του τοπικού συμβουλίου του Χαλκερού βρέθηκαν στην περιοχή του ατυχήματος από την πρώτη στιγμή. «Η ανεπάρκεια και αναποτελεσματικότητα όλων των διοικήσεων των τελευταίων χρόνων, αποτυπώνεται ανάγλυφα σ’ αυτό το συμβάν, μας είπε ο κ. Εμμανουηλίδης σε επικοινωνία που είχαμε μαζί του. Δεν μπορούμε να βάλουμε τάξη σε κάτι που μας ταλαιπωρεί τόσα χρόνια. Είχε Άγιο ο συμπολίτης μας αλλά πρέπει να αφυπνηστούμε μια και λέμε πως έχουμε συντεταγμένα όργανα και υπηρεσίες».

   Ζητήσαμε και την γνώμη του διοικητή της τροχαίας Βασίλη Τσομπάνογλου. Κι αυτός μας τόνισε πως σίγουρα πρέπει κάτι να γίνει. «Εμείς σαν τροχαία έχουμε ευθύνη για τέτοια περιστατικά με αδέσποτα ζώα πάνω σε δημόσιο δόμο, μας είπε οκ. Τσομπανογλου. Έχουμε πλήθος τέτοιων παραβάσεων που οδηγούνται σε αυτόφωρο. Προσωπικά πιστεύω πως πρέπει να απομακρυνθούν οι στάβλοι και τα ζώα που βρίσκονται κοντά στους δρόμους. Παρακολουθούμε στενά το θέμα αφού με το ενώτιο του ζώου θα βρούμε τον ιδιοκτήτη του. Πιστεύω πως θα αποζημιωθεί ο συμπολίτης μας από τον ιδιοκτήτη του ζώου που έχει 100% υπευθυνότητα. Σε προηγούμενη υπόθεση ο ιδιοκτήτης ζώου που βρέθηκε μέσα σε δρόμο τιμωρήθηκε με 6 μήνες φυλάκιση με αναστολή. Πρέπει σε συνεργασία όλες οι υπηρεσίες να σκύψουμε πάνω στο πρόβλημα ώστε να λυθεί».

   Παρέμβαση έκανε και ο πρόεδρος των κτηνοτρόφων Καβάλας Νίκος Δημόπουλος που χαρακτήρισε δολοφονική την ενέργεια των κτηνοτρόφων να αφήνουν ανεξέλεγκτα τα ζώα τους. «Όμως δεν μπορεί να φταίνε σε όλα μόνο οι κτηνοτρόφοι, μας είπε. Πρέπει και η πολιτεία να θεσπίσει νόμους οι οποίοι να εφαρμόζονται. Πρέπει να παρθούν γενναίες αποφάσεις και να ψηφιστούν σωστοί νόμοι που να υποχρεώνουν τους κτηνοτρόφους να προσέχουν τα ζώα τους. Ακόμα και στα πρανή της Εγνατίας οδού βόσκουν ζώα από κάποιους «έξυπνους» συναδέλφους μου πράγμα που απαγορεύεται ρητά. Όμως μέχρι στιγμής κανένας δήμος του νομού Καβάλας δεν έχει κανονισμό κτηνοτροφίας. Υπάρχουν προσχέδια αλλά πέραν τούτου ουδέν. Και οι συνάδελφοί μου πρέπει να αποκτήσουν σωστή νοοτροπία και να υπακούμε στους νόμους. Ακόμη και το  καινούργιο νομοσχέδιο που θα είναι έτοιμο στο τέλος του Νοέμβρη είναι ελλιπές. Πρέπει όπου δεν πίπτει λόγος να πέσει ράβδος. Ο σύλλογος δεν μπορεί να επέμβει σε όλους τους κτηνοτρόφους αφού δεν είναι όλοι μέλη του. Πρέπει όλοι μαζί να αναλάβουμε τις ευθύνες μας».

   Το τραγικό είναι πως λίγη ώρα μετά το ατύχημα άλλη μια αγελάδα βρισκόταν μέσα στον δρόμο, στα φανάρια της διασταύρωσης του Χαλκερού. Άντε να δούμε ως πότε θα θρηνούμε θύματα και θα πληρώνουμε ζημιές από αγελάδες. 

     Μάκης ΛΙΟΛΙΟΣ

ΣΧΟΛΙΟ

Σύμφωνα με τις Αρχές της Κολομβίας, η ισονομία πρέπει να επικρατεί και στο ζωικό βασίλειο. Με το σκεπτικό αυτό, μια αγελάδα βρέθηκε …στην φυλακή, επειδή προκάλεσε τροχαίο ατύχημα! Το συμπαθές θηλαστικό έκανε αμέριμνο την βόλτα του σε δρόμο της πόλης Giron, όταν χτυπήθηκε από μια γυναίκα που επέβαινε σε μηχανάκι. Αν και η οδηγός δεν τραυματίσθηκε σοβαρά, η Αστυνομία… συνέλαβε την αγελάδα και την οδήγησε πίσω από τα κάγκελα, με τις κατηγορίες της πρόκλησης τροχαίου ατυχήματος και σωματικής βλάβης. Κι αν το περιστατικό σας φαίνεται τραγελαφικό, οι Κολομβιανές Αρχές μάλλον δεν αστειεύονται: «Αν ο υπαίτιος του ατυχήματος ήταν άνθρωπος, θα βρισκόταν στη φυλακή. Γιατί όχι και μια αγελάδα;» δήλωσε εκπρόσωπος της Αστυνομίας. Πάσα ομοιότητα με τις αγελάδες του Χαλκερού την θεωρούμε απλή σύμπτωση. Εκτός και αν περιμένουμε την επέμβαση της Κολομβιανής αστυνομίας.